In een ontwikkeling die uw ombudsman nu al jaren voorspelt is deze week een enorme stap voorwaarts gezet: overheidssteun voor ‘kwalititeitsjournalistiek’ is definitief op de politieke agenda geplaatst. Hiermee dreigt de absurde situatie te ontstaan dat ‘kwaliteitsjournalistiek’ waaraan de burger blijkbaar geen enkele behoefte heeft met belastinggeld in leven gehouden gaat worden terwijl de ‘inferieure’ journalistiek van de gratis kranten en internet door de burger wordt gevreten maar het helemaal op eigen kracht moet gaan doen. Waarom de politiek de ‘kwaliteitsjournalistiek’ te hulp wil komen is intussen maar al te duidelijk: de incompetente en gecorrumpeerde politici hebben het ‘schild’ van de ‘kwaliteitsjournalistiek’ nodig om zich nog enigzins te kunnen wapenen tegen de woede van de burger. Het is het do ut des-principe: de ‘kwaliteitskranten’ hebben zich jaren achtereen als hoeren uitgeleverd om de belangen van de macht te dienen en nu ze steeds meer in de problemen komen zeggen ze tegen die macht: nu is het tijd voor de kassa! Kom maar over de brug in ruil voor al die schandalen die we in jullie belang hebben verzwegen waardoor we jullie loopbanen en reputaties overeind hebben gehouden!
Vervolg het lezen van ‘De Pravda revisited: overheidssteun gaat komen!’
Maandarchief voor oktober 2006
De doodsstrijd van oude media-concern PCM is fraaier en dramatischer dan welke scenario-schrijver (A. Hitchcock incluis) had kunnen bedenken. Hysterische aandeelhoudersvergaderingen, rechtzaken, slaande ruzie tussen diverse stichtingen en tussen hoofdredacteuren en charismatische topmannen, verdeelde redacties, een complete krant waar massaontslagen aankomen en men elkaar de schedels inslaat voor de laatste broodkruimels: this is real news, man! Er zou een complete krant kunnen worden opgericht om de stuiptrekkingen van PCM op dagbasis te volgen!
De laatste ontwikkelingen: nadat charismatische Ton en wonderboy Philip het op een vernederend akkoord hebben gegooid met koekenbakker Boekhoorn en crimineel Van der Hoeven om met een minderheid in een gratis ‘kwaliteitskrant’ te gaan zitten, heeft De Volkskrant aan de noodrem getrokken en zich faliekant tegen deze plannen gekeerd. Pieter Broertjes is laaiend op charismatische Ton omdat hij een toezegging op zak dacht te hebben om de gratis kwaliteitskrant met zijn redactie te kunnen ontwikkelen, maar toen werd hij dus genadeloos aan de kant gezet ten faveure van de koekenbakker. Vervolg het lezen van ‘PCM hilarisch en kolderiek ten onder’
Hoe fout kan een krant zijn? Hoezeer kan een journalist heulen met de macht en alles waar journalistiek voor staat met voeten treden? Bij NRC bestaan wat dit soort zaken betreft geen grenzen. Eigenlijk is de NRC-journalist maar op een zaak uit: een zo lekker mogelijk leven met veel luxe, diners, champagne en sex. Om dit te bereiken is niets te dol en wordt de ‘naam en faam’ van NRC Handelsblad schaamteloos ingezet als ‘ruilmiddel’ om het luxe leven te verkrijgen waarnaar de NRC-journalisten zo op zoek zijn. In dat opzicht is de NRC-journalist niets meer en niets minder dan een hoer. Deze levenshouding doet sterk denken aan die van een andere door NRC hogelijk gewaardeerde groep mensen: ons koningshuis. Zij het dat uw ombudsman het Huis van Oranje op dit punt niets verwijt, want koningshuizen zjn nu eenmaal bedoeld op een leven van luxe en decadentie te leiden. Het is hun beroep, zeg maar. Maar voor journalisten geldt dat natuurlijk niet, behalve dan weer voor NRC-journalisten. Lees dit artikel en huiver over hoe ver een journalist kan gaan.
Naar aanleiding van die idiote verkiezing voor de beste weblogs waar het stuk hieronder over gaat (ja, ook het onvolprezen log van Wim de Bie is genomineerd) even via Google gekeken naar welke blogs er nu werkelijk toe doen. Hoe vaker er op internet naar een weblog wordt verwezen, hoe invloedrijker het blog is, in elk geval op internet. Daar zullen zelfs de mensen van De Journalist het mee eens moeten zijn die het onderzoek van uw ombudsman naar ‘s lands invloedrijkste journalisten volgens dezelfde methodiek nog afdeden als niet relevant en nietszeggend. In de jury van die internet-prijs zit trouwens Marie-Jose Klaver van NRC. Er zijn twee sites van de VPRO genomineerd! Kijk hier voor 14 journalistieke weblogs hoe ze scoren:
Vervolg het lezen van ‘Invloedrijke weblogs: Geenstijl nummer een’
Niets is tegenwoordig meer verdacht in de journalistiek dan het krijgen van prijzen. Sterker: uw ombudsman durft de stelling aan dat het krijgen van een prijs en het hoog van de daken schreeuwen van trots een bewijs is voor gecorrumpeerdheid. Folkert Jensma antwoordde in het fameuze ‘de Munnick-interview‘ op 31 december 2005 op de vraag waar hij het meest trots op was ‘de vele prijzen die NRC Handelsblad heeft gekregen’. Het zijn de judas-penningen voor slavenjournalistiek en kwispelstaarten naar de macht waar al deze prijzen direct of indirect ook weer vandaan komen. Recent was er weer zo’n voorbeeld, Arjan Schreuder nam judaspanningen aan van ‘minister’ Karla Peijs omdat hij de beste ‘luchtvaartjournalist’ van Nederland is. Vroeger werden deze prijzen door de kranten die ze wonnen ernorm prominent in de eigen krant gebracht, maar tegenwoordig worden ze zo onzichtbaar mogelijk in het personalia-hoekje weggemoffeld. Hoe zou dat komen? Omdat de kranten zich eigenlijk zijn gaan schamen voor deze ‘prijzen’ omdat ze ook wel weten dat het allemaal niets voorstelt en eerder een bewijs van journalistiek onvermogen is dan van kwaliteit.
Vervolg het lezen van ‘De Nieuwe Reporter: beste propaganda-site?’
Laatste Reacties