Stan de Jong is een steengoede journalist. Uw ombudsman kent hem al vele jaren, maar zoals het zo vaak gaat met contacten ‘in de werksfeer’ weet hij niet meer precies waar en wanneer hij hem voor het eerst sprak. Wat hij wel nog weet is hoe het eraan toeging tijdens een coming together een jaar geleden in cafe De Pels waar uw ombudsman met Pamela Hemelrijk binnenviel op de avond dat er een soort ‘Stammtich’ plaatsvindt met coryfeeen als: Daan Dijksman, Martin Schouten, Ron Kaal, Gert Hage en….. Stan de Jong. Het werd een paranoide samenzijn tussen de ‘oude media’ en de ‘nieuwe geluiden’ dat uiteindelijk zelfs leidde tot fysiek geweld. “Welkom Fortuynistisch Amsterdam” zoiets riep Daan Dijksman direct toen hij Pamela spotte. Uw ombudsman en Pam schoven evenzogoed aan maar dat kwam de sfeer niet ten goede. Er ontspon zich een gesprek waarin Dijksman cs. steeds als het woord ‘Fortuyn’ viel begonnen te hyperventileren van emotie. Dat rook naar meer! Hier was wat te halen!
Vervolg het lezen van ‘Gastombudsman Stan de Jong: meet him!’
Maandarchief voor november 2006
“We eisen rectificatie” brieste het ministerie van Defensie bij monde van woordvoerder Joop Veen na de berichtgeving over de martelingen in Irak. Op tal van punten bleek de berichtgeving van De Volkskrant ondeugdelijk en foutief. Maar een week later is er nog altijd geen dagvaarding de deur uit. Veen thans: “We hebben bij De Volkskrant nog diverse malen aan de bel getrokken, maar daar zei men dat nog over de zaak werd vergaderd. Over eventuele vervolgstappen hebben we nog geen beslissing genomen. Wel is het natuurlijk zo, dat het gat tussen de oorspronkelijke publikatie en de rectificatie niet te groot mag worden, want dan weten de mensen niet meer waar het over gaat.” Klinkt leuk, maar…. sinds wanneer wacht de benadeelde partij (berichten over het ‘martelende Nederlandse leger’ gingen de hele wereld over) amechtig af tot het foute medium de eventuele goedheid heeft de eigen fouten recht te zetten? Het heeft er alle schijn van dat de lafheid bij Defensie zegeviert en de rectificatie niet juridisch zal worden afgedwongen.
Vervolg het lezen van ‘Laf Defensie kruipt voor De Volkskrant’
Zowaar bracht NRC de gijzeling van Bart Mos en Joost de Haas op de voorpagina (dit in tegenstelling tot De Volkskrant) maar daar is dan ook alles mee gezegd. NRC gaat met geen woord in op (de kwaliteit van) het journalistieke werk van de twee en op de inhoud van de door hen onthulde staatsgeheimen en ziet af van een oproep aan justitie de twee vrij te laten. Lux et Libertas neemt toevlucht tot de meest deplorabele vorm van ‘deskundigenjournalistiek’: gratuite meningen van bobo’s over gijzeling in het algemeen en de gevolgen ervan voor de vrijheid van meningsuiting, alles in het algemeen. In een kadertje op pagina 3 wordt uitgelegd dat het allemaal draait om het achterhalen van ‘het lek’ bij de AIVD. Dit is natuurlijk onzin: de identiteit van het lek doet niet ter zake. Het gaat om de inhoud van de gelekte informatie die duidt op diepgewortelde corruptie tot in de top van ons justitieel apparaat. Maar daarover zwijgt NRC in alle toonaarden. De cruciale vragen worden niet gesteld: is er sprake van corruptie bij justitie? Welke ambtenaren hebben de zakken gevuld door (staatsgeheime) informatie door te spelen aan de onderwereld? Ronduit schandelijk is dat NRC ook in deze stukken de lezer bedriegt door hun eigen advocaat op te voeren als onafhankelijk deskundige.
Vervolg het lezen van ‘NRC en Telegraaf: en daar is Dommering weer’
Een groter onderscheid binnen de Nederlandse journalistiek is niet denkbaar: een gecorrumpeerde krant die samen met en in dienst van de macht de lezers manipuleert en voorliegt (NRC Handelsblad) en een krant waar de oude normen en waarden van de journalistiek zoals het controleren van die macht nog centraal staat: De Telegraaf. Deze tegenstelling komt deze dagen vlijmscherp aan het licht door de gijzeling van de Telegraaf-journalisten Bart Mos en Joost de Haas. Als NRC Handelsblad vandaag op pagina 3 in een hoekje een bericht aan de kwestie zal wijden, weet iedereen in Nederland het volgende: Lux et Libertas is de grootste schande en het meest verdorven instituut onder alle Nederlandse media! Waar journalisten van De Telegraaf worden gegijzeld en gevangengezet omdat ze beschikken over echte bronnen, stappen journalisten van NRC net zo makkelijk over naar de AIVD, de instantie waarvan de corruptie door De Telegraaf is blootgelegd en die nu rancuneus terugslaat. Hiermee schaart NRC Handelsblad zich direct achter een organisatie die willens en wetens de persoonlijke levenssfeer aantatst van directe collega’s! Haas en De Mos hebben beiden een gezin en kunnen een huiselijke sinterklaasviering de buik schrijven. De NRC-journalisten daarentegen pakken de cadeau’s en steekpenningen uit die ze ontvangen van de verdorven instituties van de macht. Nederland anno 2006.
Vervolg het lezen van ‘Corrupt NRC lijnrecht tegenover Telegraaf’
Uw ombudsman heeft altijd een slecht gevoel gehad bij Zembla-journalist Jos van Dongen. Hij sprak Van Dongen veelvuldig toen deze bezig was met een documentaire over faillissementsfraude. Hij vond dat Van Dongen hem op nogal opportunische wijze ‘gebruikte’ om zijn kennis van de juridsiche wereld, maar goed, zo gaan die dingen. Opvallend vond hij wel dat Van Dongen niets wilde weten van corruptie bij curatoren van grote advocatenkantoren, het belangrijkste issue bij faillissementsfraude. Met name kwam een kantooor in Utrecht in beeld, CMS Derks Star Busmann. Later hoorde uw ombudsman dat Zembla de aanhoudende diefstal door curatoren van dit kantoor wel onder de aandacht wilde brengen, maar onder extreme druk is gezet door de juridische wereld (het is het kantoor van een ex-landelijk deken van de Orde) en het toen niet heeft aangedurfd. Enfin, Van Dongen is toch een prima onderzoeksjournalist? Die van de bouwfraude (effecten van deze gehypte onthulling zijn nihil: bouwers frauderen gewoon door en werden amper gestraft)? Read this!
Vervolg het lezen van ‘NRC, Jos van Dongen en de onderzoeksjournalistiek’
Laatste Reacties