Bespreking van de krant van dit weekend

krantenlezers.jpgNu eens geen corruptie-schandalen, nieuwsmanipulaties en leugens (al blijft uw ombudsman daar natuurlijk wel op letten!) maar een nuchtere bespreking van de krant van dit weekeind. Gewoon de visie van een betrokken en ervaren journalist die zelf bijna 250 artikelen voor NRC Handelsblad schreef. Een beetje in de sfeer van de ‘nabespreking’ zoals die vroeger bij NRC bestond.

We beginnen met het Zaterdags Bijvoegsel, een deel van de krant dat rond de jaren 90 als het meest succesvolle en statusverhogende deel van de krant werd gezien, maar thans enorm ‘achterop is geraakt’. De opening is een verhaal van Steven Derix uit Uruzgan. Reactie 1: alles wat uit Afghanistan komt is bij voorbaat ongeloofwaardig want gecensureerd. Toch begin ik aan het verhaal. What can I say? Het is gewoon niet interessant. Niet interessant? Het heeft met journalistiek helemaal niets te maken! De toon deugt niet en is inderdaad die van de voorlichter. Een kenmerkende zin: “Van raketalarm, zo heeft de ‘opperwachtmeester’ uitgelegd, is sprake wanneer we een sirene horen.” Of dit soort dingen: “Het scherfvest (?) hadden we al aan, maar kort voor de landing op Kandahar Airfield (KAF) moet ook de helm op.” En zo keutelt het maar door. Soms is wat er staat zelfs complete waanzin.

Wat te denken van dit? “In het verleden vluchtten de Talibaan weg als ze doorkregen dat de tegenstand te groot was. De laatste anderhalve maand merken we dat ze het gevecht aangaan. Dat zou kunnen betekenen dat ze geen gebieden meer hebben om naar toe te vluchten.” Arme Steven. Dit is ook stuitend; het wordt opgevoerd als verklaring voor het feit dat de meeste soldaten niet met hun achternaam in de krant willen: “Volgens de militairen is het “een feit” dat de Talibaan lezen wat er in de Nederlandse pers verschijnt. Een officier verhaalt van een gemilitariseerde burger (what kind of animal?) wiens vrouw thuis werd gebeld door een man “met een buitenlands accent”. ‘Jouw man maakt mensen dood in Afghanistan’ zou de man hebben gezegd. De Militraire Inlichtingendienst heeft de zaak (!) net als andere zaken (???) in onderzoek.” Laat nou toch een goed op u inwerken wat hier wordt gesuggereerd (meer kan je er niet van maken, betekenissen worden te zeer verduisterd). Soldaten willen niet dat hun achternaam in de NRC komt omdat de Talibaan dat dan lezen (droppen de helikopters van de coalitie dagelijks een verse NRC boven de stellingen van de Talibaan? Denken ze zo abonnees te kunnen werven? Of bedoelen ze Talibaan in Nederland?) en vervolgens de vrouwen van die soldaten in Nederland gaan intimideren! Niets is onmogelijk. Stelt u zich voor: in NRC staat ‘sergeant Willem van Veldhoven heeft diarhee’. Een liaison van de Talibaan in Nederland leest dat en stelt een onderzoek in naar de woonplaats van alle van Veldhovens. Vervolgens ontdekt hij wat het telefoonnummer is van de van Veldhoven die in Uruzgan ‘mensen dood maakt’ en gaat zijn vrouw opbellen. Alsof de Talibaan dat soort methodes nodig hebben om hun strijd te voeren! Arme Steven. Waarom staat nu trouwens dat zinnetje er niet onder dat het stuk door de militaire censoren is gescreend maar dat er geen veranderingen zijn aangebracht? Zijn er in dit stuk dan wel veranderingen aangebracht? Waarom wordt de lezer op deze wijze in complete onzekerheid en verwarring gebracht?

Maar we geven de moed niet op en gaan verder in het bijvoegsel. We zien een verhaal van Jeroen van der Kris onder de kop ‘De kroonprins kan het niet’. Het gaat over die arme Philippe van Belgie die dom schijnt te zijn en blunders schijnt te maken. Waarom wordt zo’n stuk niet geschreven over PWA? Maakt die niet veel ergere blunders? Heeft zijn Mathilde ooit gezegd ‘Philippe is een beetje dom?’ Nee! Maar Maxima wel over PWA! Is PWA’s afstudeerscriptie niet nog altijd Staatsgeheim Nummer 1 omdat verborgen moet blijven dat hij niet kan schrijven? Stel je eens voor dat Joost de Haas en Bart Mos dat staatsgeheim zouden hebben onthuld! Ze zouden gillend zijn afgevoerd naar Guantanamo Bay! Zo dom is PWA! Bij PWA vergeleken zou Philippe eredoctoraten verdienen aan alle Nederlandse universiteiten! Gaat NRC een beetje tegen die arme Philippe lopen aanschoppen! Het is niet alleen walgelijk, maar ook oninteressant en journalistiek volstrekt ondeugdelijk. Laten we de kop van het stuk veranderen: ‘Jeroen van der Kris kan het niet’. Bovendien is het onderwerp gejat, want ik ben het al minsters tien keer op andere plaatsten tegengekomen. Tot slot: als ze PWA dan perse willen sparen omdat dat moet van de Oranje-mafia, had dat zo’n stuk geschreven over George W. Bush!
mag niet van mamaIk heb al bijna geen zin meer om nog verder te gaan, maar maak het bijvoegsel in elk geval af. Het volgende verhaal. (Arme lezers! Arme abonnees! Ayez pitie de nous et de notre pauvre journal!) ‘Papa is een monster’ krijgen we thans voorgeschoteld in een verhaal van Monique ‘de shopping-redacteur’ Snoeijen. Het thema ‘dwaze vaders’. Uitgekouwder bestaat niet. Zielige, ruzieende stellen. Ik ben zelf al 12 jaar gescheiden met een zoon van 12 en herken niets in het verhaal. Maar het komt allemaal voor, ongetwijfeld. Leuker zou zijn een verhaal over een gescheiden stel waarvan de man in Uruzgan dient en waarvan de vrouw telefonisch wordt bedreigd door mannen met buitenlandse stemmen: ‘Uw man maakt mensen dood in Uruzgan!’ “Nee hoor!” antwoordt de vrouw. “We zijn gescheiden maar we hebben wel steeds ruzie omdat mijn ex-man steeds wil bungee-jumpen met onze zoon maar dat wil ik niet! Kunt u er niet voor zorgen dat mijn ex in Uruzgan wordt opgeblazen of zo?”

In het volgende verhaal wordt weer een misstand aan de kaak gesteld: mensenrechten in China. Het stuk is van Willem Offenberg, een oud-redacteur die nu volgens mij het blad van Amnesty International doet waarin hij allerlei brave en elitaire relaties laat bijklussen. O nee, hij is inmiddels al weer ex-hoofdredacteur van het blaadje, zo lees ik onder het stuk. Blijft toch het model ‘Ronnie Naftaniel ziet toename anti-semitische tendenzen’. Boring, boring, boring. NRC verhaalt ook juichend van de ene handelsmissie naar China na de andere, zeker als ze onder leiding staan van Job Cohen. Zo’n stuk van Offenberg is een ritueel, een zinloos en obligaat offer op het altaar van de politieke correctheid.

Getverdemme! Frank ‘Nieuwspoort’ Vermeulen interviewt zijn borrelmaat Frank ‘Nieuwspoort’ De Grave! Die De Grave… een van de meest weerzinwekkende voorbeelden van de ultieme ‘kaasstolp’-politicus, een baantjesjager en betweter…. in NRC-taal heet dat ‘een politiek dier’. Hem laten praten over ‘oude achterkamertjes’ is net zo’n gotspe als Folkert Jensma interviewen over de ‘oude journalistiek’.

Het Hollands Dagboek is voor Mensje van Keulen. Oude doos dus. ‘Mensje over vroeger, over oude schrijvers en oude tijden’ had erboven kunnen staan. Wie vindt dit leuk? Ik niet.

Ik heb het gehad met het Handelsblad. Weltrusten!

Goedemorgen! We gaan door (ik doe dit maar een enkele keer, hoor!) met Opinie & Debat, een katern dat er altijd naar heeft gestreefd echt belangrijke en echt interessente cq. controversiele onderwerpen te mijden. Geen felle discussies over Uruzgan dus, bijvoorbeeld over de betrouwbaarheid van de berichten die daarvandaan komen. Nee, dat durven we niet! (Ja, maanden geleden toen het nog zonder risico was en een zuivere politieke kwestie, toen durfden we het wel, maar nu het er echt om gaat en een miltaire kwestie wordt niet meer!) De opening is besteed aan een verhaal van een Nijmeegse universitaire theoloog over de vergelijking tussen voetbal en religie. Opgeklopte waanzin van a tot z. Wie bedenkt zoiets? ‘Er schuilt in voetbal en religie een kracht die mensen samenbindt’. Wat hebben we hieraan? Als het maar nergens over gaat! Spiritualiteit, dat vinden ze prachtig bij NRC. Het is veilig en zonder enige concrete betekenis. Het doet me denken aan Middeleeuwse toestanden: de jongens zijn op veldtocht, in de kerken bidden we onder leiding van de voorganger voor hun leven. NRC is die voorganger.
Marc Chavannes is een ramp! Zo oubollig, zo clichematig, zo oninteressant, zo hoogdravend, zo irritant, zo arrogant…. ik krijg het gevoel een klein jongetje te zijn dat buiten wil voetballen maar eerst het verhaal van opa moet afluisteren. Jensma zeikt maar door over die computerstoring. Grappig is wel dat veel lezers blijkbaar juist blij waren met die storing omdat ze dan een dunnere krant krijgen. Jensma: “We nemen dat nadrukkelijk mee in onze plannen voor de toekomst.” Leuk om te lezen voor de NRC-redacteuren die zo de wacht wordt aangezegd. Wat een eikel die demonisator.

Aha! Weer een maatschappelijke misstand! Arme mensen! De onderklasse van de 21ste eeuw! Geschreven door een heuse professor in de Armoede! Weer een zinloos en obligaat offer op het altaar van de politieke correctheid! NRC heeft toch al een Kerstactie voor arme mensen? Wat een weerzinwekkend en overbodig artikel. Over overbodig gesproken: dat rubriekje van Maarten Huygen is pathetisch! Die ouwe, uitgebluste kakker met zijn hippe PC en mobieltje in een treincoupe, op weg naar het volgende grote event! Het is bezigheidstherapie om de volgende opa nog wat te doen te geven, meer niet. Zielig is het.

Door naar opnieuw een volgende misstand: het dierenleed! Even recapituleren: we hebben nu dus al gehad zielige dwaze vaders (MISSTAND 1), mensenrechten in China (MISSTAND 2), arme mensen (MISSTAND 3) en nu dus dierenleed (MISSTAND 4). Op pagina 19 komt daar zelfs nog een MISSTAND 5 bij: arme OUDE mensen! Ziet iedereen nu dat de ‘oude’ journalistiek ook inhoudlijk compleet failliet is? Dat er geen nieuwe ideeen meer zijn, geen nieuwe invalshoeken? Dat die er op internet juist wel zijn en dat internet ook daarom de ‘oude’ journalistiek compleet omver gaat blazen? Well, tot zo ver. Ik ben niet eens toegekomen aan de nieuwskrant maar die doe ik volgend weekeind wel.

  • By Bukje, 18 juni, 2006 @ 8:36

    “Ik heb het gehad met het Handelsblad. Weltrusten!”

    Mooi, zijn we daarmee verlost van de Ombudsman, of krijgen we nog iedere week een zure bespreking?

  • By WFHermans, 18 juni, 2006 @ 18:51

    Bukje is een echte NRC-lezer, niet gewend om zelf te denken.

  • By J. van Aartsen, 18 juni, 2006 @ 23:37

    Zelfs hun marketing hebben ze niet voor elkaar.
    Nadat ik na /- 25 jaar mijn abonnement heb opgezegd word ik nog steeds opgebeld met een aanbieding voor een proefabonnement. Ik heb ze nu al een paar keer in niet mis te verstane bewoordingen mijn mening over de krant gegeven, toch blijven ze bellen.
    Trouwens bij de Elsevier is het niet anders.

  • By J. van Aartsen, 19 juni, 2006 @ 0:09

    De cabaretier Fons Jansen had in de jaren ‘70 een sketch waarin hij beschrijft dat iemand een Telegraaf koopt en de verkoper vraagt: “moet ik hem inpakken of durft u er zo mee over de straat”
    Daar moet ik altijd aan denken als ik iemand bij de kiosk een NRC zie kopen.

  • By Toon Hermans, 19 juni, 2006 @ 7:22

    Nee maar, Hermans. Een NRC lezer denkt niet! Wat een wijsheden debitteert u toch elke keer weer. Wij – van de familie Hermans; mijzelf, vrouwlief en drie koters – staan iedere keer weer paf van uw briljante bijdragen aan deze site. Als een loopse hond piest u onder iedere analyse van de heer Kat uw spitsvondigheden. Zoals daar zijn: NSB Handelsblad. Hier in Wiekendwoude moeten we daar nog altijd om lachen. En nu snel verder met het uitlezen van de weer erg lange weekendbijlage van…ja, u raadt het al! Gelukkig vat de heer Kat de krant nu wekelijks voor ons samen. Dan hoeven we niet meer te denken, toch?

  • By Razende Rudolf, 19 juni, 2006 @ 15:05

    Wel kinderachtig dat in plaats van inhoudelijke kritiek men weer recht op de persoon van M. Kat speelt ipv met open vizier de discussie aan te gaan. Dat zou tenminste nog interessant zijn voor alle 1700 ingeslapen en afgestompte lezers van dat vod. Of zijn het er ondertussen alweer een paar minder?

  • By Burdy, 19 juni, 2006 @ 19:42

    Micha Kat durft als een van de weinige journalisten te zeggen dat NRC een saaie burgermanskrant voor de volgzame lul is.

    Nog even dit, gevonden op http://www.rpb.nl:

    Harvard fellowship voor RPB-gastonderzoeker

    Tracy Metz (Californië, 1954) is sinds 1 april als gastonderzoeker aan het RPB verbonden. Zij werkt aan een project met de werktitel ‘Downtown Revisited: De binnenstad van de toekomst’. Samen met Gozewijn Van Bergenhenegouwen gaat zij onderzoeken hoe het gebruik en de perceptie van de binnenstad in Amerikaanse en Europese steden is veranderd en welke strategieën er zijn om de ontwikkeling van ‘downtown’ te sturen.

    Voor het komende academische jaar heeft de Amerikaanse universiteit Harvard haar een zgn. Loeb Fellowship toegekend. Deze fellowship is in 1970 ingesteld door de vermogende bankier (en Harvard-alumnus) John Loeb met als doel: ,,the improvement of the built and natural environment”. De fellowship, die aan de Graduate School of Design is verbonden, biedt jaarlijks tien mid-career professionals de gelegenheid om een jaar lang nieuwe kennis, contacten en inspiratie op te doen. Sinds enkele jaren is de fellowship ook voor mensen van buiten Amerika opengesteld.

    Tracy zal haar tijd aan Harvard gebruiken om research te doen voor haar RPB-boek over downtown. De Fellows bepalen zelf afhankelijk van hun professionele achtergrond en interesses hoe ze hun programma invullen; behalve aan de Graduate School of Design kunnen zij ook colleges volgen en met hoogleraren samenwerken aan Graduate School of Arts and Sciences, Graduate School of Design, Graduate School of Education, Business School, Law School, Kennedy School of Government and M.I.T.

    Tijdens haar verblijf aan Harvard zal Tracy tevens verbonden zijn aan het Lincoln Institute of Land Policy, een nonprofit instelling die in 1974 werd opgericht ,,to improve the quality of public debate and decisions in the areas of land policy and land-related taxation”. (http://www.gsd.harvard.edu/professional/loeb_fellowship en http://www.lincolninst.edu)

    Tracy is sinds 1986 journalist bij NRC Handelsblad, waar ze aan diverse redacties verbonden is geweest: Binnenland, het Zaterdags Bijvoegsel, Economie en nu Kunst, sinds begin dit jaar halftime. Ze is auteur van een aantal boeken waaronder ‘Snelweg>Highways in the Netherlands’ samen met de fotografen Theo Baart en Cary Markerink, ‘Atlas van de verandering: Nederland herschikt’ en ‘PRET! Leisure en landschap’ samen met de fotografen Janine Schrijver en Otto Snoek.

    Behalve gastonderzoeker bij het RPB is zij ook lid van de Raad voor het Landelijk Gebied, het adviesorgaan van het ministerie van LNV.

  • By Willem van Veldhoven, 12 juli, 2006 @ 20:39

    Ik ben overigens Willem van Veldhoven. Ik zit niet in Afghanistan. En heb geen diaree. Ik lees Trouw.
    Fons Jansen had het overigens over de Volkskrant.

Other Links to this Post

WordPress Themes