Irene Costera-Meijer, wie is dat nou weer?

In het hierboven beschreven weekoverzicht over wat de krant de komende week gaat brengen staat op maandag: Vrijwel alle omroepen luisteren naar een enkele media-goeroe: Irene Costera-Meijer. Oei, lieve lezer, hier is meer aan de hand. Wie is dit in godesnaam? Never heard of. En dan die absurde claims vrijwel alle omroepen en media-goeroe. Enkele omroepen luisteren dus niet. In een klein hoekje van omroepland leven nog enkele eigenzinnige voorzitters die fel weerstand bieden tegen de onstuitbare opmars van goeroe Costera-Meijer.

Hoe kan een krant die zich laat voorstaan op de nuance en zegt een slijpsteen voor de geest te zijn ene Irene lanceren als media-goeroe? Welke macabere belangenvestrengelingen liggen hier achter? Hoe wordt de lezer nu weer bedrogen? Omineus is dat deze Irene ook al uitgebreid voorbijkwam op de site denieuwereporter.nl, ook een subsidiefuik van de dagbladmafia. Uw ombudsman mag op die site geen commentaren meer posten. Te bedreigend. Maar Costera-Meijer wordt er prominent geprelanceerd. We zijn benieuwd naar de onderzoeken die zij de komende tijd gaat presenteren. Een voorspelling: Kinderen die kranten lezen zijn gelukkiger dan kinderen die internetten. Wie weet er meer over deze media-goeroe Irene? Mail de NRC Ombudsman.

  • By Hezzel, 2 april, 2006 @ 13:00

    Irene Costera Meijer is een (waarschijnlijk lesbische) feministe. In de Intermediair van 23 maart stond de volgende CV:

    ‘Aan het begin van haar wetenschappelijke (????!!!) loopbaan legde Irene Costera Meijer (49) zich vooral toe op vrouwenstudies. Ze studeerde andragologie (opvoedingsleer) in Amsterdam en pubiceerde over de Amsterdamse homopolitiek (1991) en over feministische bewustwording (1996). Pas op haar 25e kocht ze haar eerste tv en sindsdien is ze gefascineerd door het kijkgedrag van mensen en zelf een fervent tv-kijker. In 1999 onderzocht ze de kwaliteit van Nederlandse praatprogramma’s en een jaar later publiceerde ze een boek over het eerste seizoen van Big Brother. Als universitair hoofddocent Mediastudies voerde ze verscheidene onderzoeken uit in Hilversum. Deze maand verscheen haar boek De toekomst van het nieuws. Ze is een veelgevraagd adviseur en geeft workshops bij de KRO, Omroep brabant, het reformatorisch Dagblad en de Volkskrant. Nu werkt ze tijdelijk bij de VPRO, waar ze het VPRO-idee van kwaliteit moet definieren.’

    Over haar vermoedelijk bekendste boek:

    “Het persoonlijke wordt politiek”
    Sub titel: Feministische bewustwording in Nederland –
    Historische kijk op de jaren ’70 door de feministische bril. De jaren ’60 en ’70 zijn een van de meest dynamische periodes van de twintigste eeuw. Het feminisme vervulde daarin een spraakmakende rol. De schrijfster onderzoekt hoezo “Het persoonlijke is politiek” de belangrijkste leuze werd, waarom echte feministes lesbisch zijn en waarom linkse theorieën het immense onbehagen onder vrouwen niet kunnen verklaren.

    Het gevaarlijkste aan feministes die plots gebombardeerd zijn tot “mediadeskundige” is waarschijnlijk niet het actief uitdragen van haar ideologie, dat doen de Overheid, de Volkskrant en het NOS-journaal “uit zichzelf” al, maar vooral hetgeen er niet naar buiten komt en waar burgers maar naar mogen raden. Zoals de invloed van het Bureau Beeldvorming en Diversiteit dat o.a. turft hoeveel vrouwen er op tv komen, en de invloed van feministische programma-inkopers die bepaalde films en series uit het buitenland ongeschikt acht voor de Nederlandse Kijkers.

    En wie weet er nou wat de effecten zijn van Artikel 5a van het VN-vrouwenverdrag dat overheden verplicht VN-Vrouwenverdrag stelt dat de Staten, die lid zijn bij dit Verdrag, ‘alle passende maatregelen’ moeten nemen tot verandering van het sociale en culturele gedragspatroon van de man en de vrouw ten einde te komen tot ‘de uitbanning van vooroordelen, van gewoonten en van alle andere gebruiken, die zijn gebaseerop de gedachte van minderwaardigheid of meerderwaardigheid van een van beide geslachten of op stereotiepe rollen van mannen en vrouwen’.

    Zulks verklaart in ieder geval waarom het NOS-journaal een item maakt over hoe erg het wel niet is dat er (ondanks stimuleringsbeleid) bij de politie zo weinig vrouwen korpschef zijn. Of een idioot item dat aankondigde dat de SGP stemmen ging verliezen vanwege de uitsluiting van vrouwen, terwijl peilingen wezen op de eerste zetelwinst ooit. Enz. enz.

    Met vriendelijk groet,

    Hessel Krol,
    Huisman en contra-feminist

  • By F.W. Voigt, 2 april, 2006 @ 19:24

    “Waarom echte feministes lesbisch zijn.”

    Ik wens de redactie van de NRC veel succes met deze media-goeroe.

Other Links to this Post

WordPress Themes