VPRO-gids wel voor fictie-bijl, NRC niet

marjon.jpgHet is toch niet te geloven: ene Paul Hegeman van de VPRO-gids heeft gefaked dat hij tal van beroemde artiesten interviewde (wat hij inleverde bestond uit gejat materiaal uit bestaande interviews) en wordt afgeslacht in de nationale pers terwijl de grootste fictie-affaire uit de gescheidenis van de Nederlandse journalistiek ooit, de verzinsels van Marjon van Royen voor NRC Handelsblad (over een periode van tien jaar) nog altijd niet echt erkend is. Sterker: in een recent artikel over de ‘betrouwbaarheid’ van kranten (http://www.nrc.nl/binnenland/article379252.ece) verzwijgt NRC het bedrog van hun voormalige correspondent gewoon, alsof het niet bestaat! Tot een jaar of vijf, zes geleden kon plagiaat en fictie-journalistiek bij de ‘kwaliteitskranten’ nog wel aan de orde worden gesteld (de affaires Robert van de Roer bij NRC en Jan Haerynck bij De Volkskrant) maar nu deze kranten volop verwikkeld zijn in hun eigen doodsstrijd durft de ‘medialobby’ dergelijk bedrog niet meer in de openbaarheid te brengen.
Als immers ook het grote publiek door gaat krijgen dat de ‘kwaliteitskranten’ helemaal geen kwaliteit bieden maar vooral gemanipuleerd en verzonnen ‘nieuws’ dat vooral de belangen van de macht dient, kunnen ze de vermolmde deuren per direct al gaan sluiten. Dus blijven de verzinsels van van Royen onder het tapijt terwijl de ‘kleine krabbelaar’ (met alle respect) Hegeman aan de hoogste boom wordt opgeknoopt. Walgelijk! Eerder zagen we dat ook al bij een freelancer van Vrij Nederland, Robert Dulmers, die enkele zinnen had overgenomen van internet. Afgeslacht werd hij, nooit meer iets van vernomen. Als het maar freelancers zijn of journalisten die in marginale blaadjes schrijven zoals de VPRO-gids, dan mogen ze worden gekielhaald!

  • By Cpt. Iglo, 31 juli, 2006 @ 19:07

    Zie ‘Nieuwe Revu belastert journalist’ op http://www.opinieleiders.nl/techlog/pivot/entry.php?id=3213 en ‘Norbert Pek overtuigt ons nog niet’ op http://www.opinieleiders.nl/techlog/pivot/entry.php?id=3228 .

  • By robert dulmers, 22 februari, 2007 @ 1:52

    Cairo, 22 februari 2007

    ja ja, Micha ‘afgeslacht’is wel het juiste woord in verband met mijn ‘plagiaat-affaire’. Ik lees, mijn eigen naam maar weer eens googlenend, een half jaar na dato je stuk over collega Marjon van Royen – met wie ik in de tijd dat ik correspondent in het voormalige Joegoslavië was het overigens uitstekend kon vinden- en het is inderdaad waar dat, negen jaar na dato, het woord ‘plagiaat’ nog steeds opduikt wanneer mijn naam genoemd wordt. ik heb het land dan ook maar verlaten en ingeruild voor Afrika, maar zelfs daags voor vertrek naar dit onstuimige continent kreeg ik vanuit Hilversum een spoedtelefoontje waarbij een al gemaakte afspraak hier werkzaamheden als correspondent te verrichten ten elfder ure werd afgezegd, verwijzend naar, en ik citeer: ‘iets met plagiaat’. onnodig te zeggen dat de eindredacteur in kwestie zich niet in de zaak verdiept had, dat ook niet wilde, en, ik citeer opnieuw: ‘de smet die er rond je naam hangt’ voldoende was – gelukkig voor mijn ego een grammaticaal onjuiste zin. dat nrc/handelsblad de zaak, die nauwelijks een zaak was, promintent op de voorpagina zette en collega Daniëla Hooghiemstra het klaarblijkelijk niet nodig vond wederhoor toe te passen, is tot daar aan toe, dat het berricht in tal van vormen nog steeds op internet circuleert is pijnlijker. persoonlijk is het een drama voor me geweest. voor de nederlandse journalistiek een verlies, men behoeft maar even te kijken wat ik aan opzienbarende – en tot op de bodem gecheckte subliem geschreven reportages heb gemaakt en naar mijn conduitestaat als oorlogscorrespondent in Kroatie en Bosnië-Hercegowina. natuurlijk heb ik me in een, hopelijk waardig, zwijgen teruggetrokken. dat er ‘nooit meer iets (van mij) vernomen is, zoals je schrijft, is daarentegen niet waar. ik heb een autobiografische roman, Zwart, bij Meulenhoff uitgegeven en enkele maanden voor de dood van Johannes Paulus II Wachten op witte rook, ‘het standaardwerk op het gebied van de pauskeuze’ (aldus NOVA). Voor dat laatste programma heb ik ook het conclaaf geduid, net als voor de Vlaamse media en, zowaar, De Volkskrant en nog zo wat. Heel langzaam lijkt mijn blazoen dus wat opgepoetst. Maar veel vertrouwen heb ik niet in de vaderlandse media. Gelukkig pleegt men vissen in te pakken in de krant van gisteren. Nu nog iets verzinnen om google uit te wissen. En hier is het 24 graden, terwijl het in de grachtengordel miezert. vér van Nederland zit ik op loopafstand van mijn huis op de marmeren binnenplaats van de Al Azhar moskee te pennen aan mijn volgende roman – et ceterum censeo Carthaginem esse delendam.
    Val Marjon niet te hard. Met de beste wensen, robert dulmers

Other Links to this Post

WordPress Themes