NRC onder Jensma: de feiten rond Folkert

jensmababy.jpgFolkert Jensma betreurt het vertrek van Robert Gleufhoed Griebels naar de AIVD hevig, zo lezen we deze week in HP/de Tijd. Liever had hij de spion-in-de-dop en held in de Strijd Tegen Het Terrorisme in eigen gelederen gehouden. Het is de zoveelste blunder van Flying Folkert. Wat een normale hoofdredacteur van een normale krant had gezegd was: “Iedereen moet uiteindelijk helemaal zelf weten wat hij doet, maar een journalist die zo dicht op de macht zit dat hij een positie bij de AIVD prefereert boven een goede positie bij ons: zo iemand ben ik liever kwijt dan rijk.” Maar NRC is geen gewone krant en Folkert is geen gewone hoofdredacteur, maar een gecorrumpeerde slippendrager, zelfs van ambtenaren (zoals die van de AIVD) die bereid zijn de wet te overtreden om collega-journalisten het werken onmogelijk te maken. Onder Folkert is de NRC dramatisch weggezakt van kwaliteitskrant van vroeger tot het NSB Handelsblad van nu. Een (nog zeer beknopt) overzicht van de belangrijkste blunders van Folkert Jensma.

6 Mei 2002: Het ‘demoniseringscommentaar’. De populairste politicus van Nederland die op het punt staat de verkiezingen te winnen wordt in de sfeer getrokken van racisme, vreemdelingenhaat en Holocaust. Voor het eerst wordt duidelijk dat NRC het pad van de journalistiek inruilt voor dat van de actieve en bewuste beinvloeding van democratische processen in dienst van de zittende macht.

14 mei 2002: Folkert zingt in de New York Times opeens een heel ander (genuanceerd, positief) liedje over Fortuyn. Hieruit blijkt dat de man geen enkele moreel principe heeft, een laffe windvaan is die zijn mening aanpast aan wat er van hem wordt verwacht en gevraagd. Het klassieke type van de collaborateur.

15 mei 2002: In volledige paniek geeft Folkert de advocaat van NRC Egbert Dommering de opdracht om onder een bedrieglijk postscriptum (‘professor Informatiekunde’) op de Opiniepagina een pleidooi te houden voor NRC in de ‘demoniseringskwestie’ die steeds luider aanzwelt. Eerste voorbeeld van lezersbedrog ten eigen, persoonlijke bate. Later, onder druk van uw ombudsman, rectificeert Folkert het stuk van Dommering door het subscriptum te corrigeren. Deze affaire was voor uw ombudsman de aanleiding te beginnen met zijn stukken over NRC op de site van Theo van Gogh.

24 mei 2002: In plaats van af te treden valt Jensma zijn abonnees lastig met een huilerige excuusbrief voor het demoniserings-commentaar. De laatste Folkert-zin: “Ik koester niet de illusie met deze uitleg uw boosheid te hebben weggenomen. Wel wil ik u laten weten uw commentaar serieus te nemen.”

19 september 2003: Jensma liegt in HP/de Tijd over de fictie-affaire rond ex-correspondente Marjon van Royen die werd ontslagen om het verzinnen van stukken. Op een vraag van journalist Stan de Jong zegt Jensma: “Marjon van Royen was niet in dienst, dus kon ik haar ook niet ontslaan. We wilden na vijf jaar wat anders. Ze kon gewoon blijven schrijven vanuit Nederland, maar dat wilde ze niet. Verder nog iets?”

enquete.jpg20 september 2003: NRC manipuleert een enquete naar de ‘mening’ van ons volk over de Europese Grondwet met als doel de krant te kunnen openen met de kop “Meerderheid is voor Europese Grondwet’. Doel is een poging de uitkomst van het referendum te beinvloeden. Dat zal tevergeefs blijken. Over deze manipulatie legt Jensma later in zijn eigen krant leugenachtige verklaringen af: “Kop en conclusie van het artikel kloppen wel.” Later zegt Jensma in het blad De Journalist: “In de kwestie rond de door ons gepubliceerde enquete naar de mening over de Europese Grondwet heeft Kat ons een dienst bewezen door op een misverstand te wijzen in de onderzoeksmethode van het bureau dat dit voor ons uitvoerde.”

9 januari 2004: Jensma smeekt zijn ombudsman via een mail van zijn secretaresse Judith Wammes om niet meer benaderd te worden. “Wij stellen het zeer op prijs als u ons zoals al eerder gevraagd nu niet meer benadert.”

10 februari 2004: Jensma bedreigt uitgeverij De Papieren Tijger met juridische stappen als zij het boek van uw Ombudsman Lux, Libertas en Leugens uitbrengt. Er volgen echter geen stappen.

7 juni 2004: Jensma verdedigt columnist Youp van ‘t Hek als deze via zijn krant een persoonlijke vete uitvecht met Brabants Dagblad-hoofdredacteur Tony van der Meulen. Moet kunnen, vindt Jensma. Waarheid of niet, vete of niet: in Lux et Libertas gelden geen regels meer, alle sjieke stijlboeken ten spijt.

31 december 2005: Jensma bedriegt de lezer door een bevriende relatie van de krant, Rijksmuseum-voorlichter Boris de Munnick, als ‘gewone, doorsnee lezer’ op te voeren en deze ‘gewone lezer’ de kans te bieden de hoofdredacteur een hele pagina lang te interviewen. Uw ombudsman dient hierover een klacht in bij de Raad voor de Journalistiek, maar deze wordt niet ontvankelijk verklaard. Deze actie van Jensma is aanleiding voor uw ombudsman te beginnen met deze website.

27 mei 2006: De Amerikaanse journalist Bruce Bawer beschuldigt Jensma van mede-verantwoordelijkheid voor de moord op Fortuyn. Het betreffende boek blijkt ook te worden uitgegeven voor PCM en Folkert probeert de inhoud van de Nederlandse vertaling in zijn voordeel veranderd te krijgen. Later doet zijn krant ook hierover weer leugenachtige mededelngen die vervolgens weer gerectificeerd moeten worden. Ja, wat kost het een hoop moeite de gecorrumpeerde lapzwans de schijn van geloofwaardigheid te laten behouden!

25 augustus 2006: Jensma schakelt de Beveiliging van PCM in als zijn ombudsman vragen wil stellen over het vertrek van Giebels naar de AIVD.

  • By B. Klomp, 24 augustus, 2006 @ 12:35

    24 augustus 2006: Mischa Kat is nog steeds niet van zijn Jensma obsessie genezen. Dokters vrezen het ergste.

  • By NN, 25 januari, 2007 @ 16:09

    Laat me raden Klomp, werk jij soms bij PCM?

  • By Fred, 21 februari, 2008 @ 1:25

    Ik kan me herinneren dat Jensma heeft dat trucje van het referendum (avond voor een verkiezing/referendum een leugenachtigew kop op de voorpagina teneinde de uitslag te beïnvloeden) eerder heeft uitgehaald. Na de dood van Fortuyn scheet heel establshment Nederland in zijn broek voor wat de verkiezingen gingen brengen. Kok bij Edwin Evers in de uitzending om het LPF gevaar te bezweren. De avond voor de verkiezingen opende de NRC met een kop die meldde dat de aanhang van de LPF snel daalde. Dit belangwekkende nieuws was, als ik het mij goed herinner, gebaseerd op enig rondbellen van wat NRC journalisten. Als je dit staaltje bedrog in de archieven kan opduikelen hoort het zeker thuis in het bovenstaande rijtje.

Other Links to this Post

WordPress Themes