Interview met Jensma uitgelekt!

VolkertvanderG.jpgUw ombudman heeft de hand weten te leggen op het interview dat zaterdag in het Zaterdags Bijvoegsel met aftredend hoofdredacteur F. Jensma zal verschijnen.

Folkert Jensma: “Het was een heerlijke en leerzame tijd. Nu weer echt aan het werk!”

door onze voormalig redacteur Robert Giebels

Giebels was adjunct-chef van de economieredactie en is thans werkzaam bij de AIVD als Hoofd Communicatie

Innig tevreden en met een brede lach zit Folkert Jensma op zijn kamer. Zojuist heeft hij een moeilijk stuk van zijn favoriete componist J.S. Bach zonder een enkele fout ten beste gegeven. “Daar heb ik nu weer meer tijd voor” zegt Jensma. “Net als voor mijn vrouw en mijn kinderen. Het is een fantastische baan, het hoofdredacteurschap van NRC en ik voel gepaste trots in de voetsporen te mogen treden van illustere voorgangers als Wout Woltz en Ben Knapen, maar je prive-leven gaat er wel een beetje onder lijden.”

Hoe zou u uw periode omschrijven? Als gemiddeld of als bovengemiddeld sucesvol?

“Ach, laat ik vooropstellen dat het succes van NRC en niet te vergeten van NRC Next een resultaat is van teamwork. Als hoofdredacteur heb je slechts marginale invloed. Maar het is natuurlijk wel prettig om te zien dat je op een gegeven moment kunt gaan oogsten. We zijn nu een waar mutimediaal bedrijf geworden en het merk NRC staat er sterker op dan ooit. Ik ben ervan overtuigd dat mijn opvolger een keurig aangeharkt huis aantreft.”

Wat waren de mooiste journalistieke momenten van NRC in uw periode?

“Hiervoor wil ik graag verwijzen naar de talloze prijzen die we hebben gekregen. De Anne Vondelingprijs, de Persprijs Jac. Van Veen, de Europese Stimuleringsprijs, de VNO-NCW Trofee, de Dick Scherpenburg-award, het Joris Ivens Memorial, de Ben Knapen-beker voor Bedrijfsjournalistiek, de Nieuwspoort-persprijs, de Mona-beurs vor Zuiveljournalistiek, de Richter Roegholt-prijs, meerdere Wim Duisenberg-beurzen en recent heeft onze Tracy Metz weer een enorme prijs mogen ontvangen van het Ministerie van VROM… Maar het mooie is dat we temidden van al deze awards toch bescheiden zijn weten te blijven. Dat laatste vormt voor mij de ware glorie en is ook het keurmerk van Lux et Libertas.”

Zijn er ook dieptepunten geweest?

“Het enige dieptepunt, het klinkt misschien een beetje raar, was juist het gebrek aan dieptepunten. Want ik begrijp heel goed dat juist ook een kwaliteitsmerk als NRC object dient te moeten zijn van incidentele kritiek. Als die vervolgens uitblijft, zijn er wel eens momenten dat je wordt overvallen door twijfel. Is al die lof wel oprecht? Zijn we werkelijk de beste krant van Nederland? Maar als ik dan weer de wekelijkse hoeveelheid emails en brieven doorlees die ik mag ontvangen van enthousiaste lezers maakt die twiijfel eigenlijk weer snel plaats voor een deemoedige zelfverzekerdheid.”

U geeft aan verder te willen als ondermeer juridisch commentator. Wat boeit u zo in de juristerij?

“Mijn afstudeerscriptie behandelde het zogeheten ‘droit de response’, de vraag in hoeverre partijen over wie wordt geschreven recht hebben op wederhoor. Vanaf dat moment, ik was toen 24, ben ik gefascineerd geraakt door het mediarecht. En laten we wel wezen: in deze tijden van mediacratie is het mediarecht relevanter dan ooit. Daarop wil ik me dus gaan toeleggen. Neem nou de roddelpers. Die schrijven vaak stukken over mensen zonder aan diezelfde mensen ook te vragen of het allemaal wel klopt. Deze mensen worden vaak beschuldgd van serieuze onrechtmatigheden en zelfs delicten. Niet zelden worden ze ook beschuldigd van het koesteren van bepaalde incorrecte politieke overtuigingen zoals rechts-extremisme en in incidentele gevallen zelfs nazi-sympathieen, al komt dat laatste gelukkig in ons beschaafde Nederland nauwelijks voor. Maar juist daarom is het zaak waakzaam en alert te blijven. Wat we hier aan tolerantie en welvaart hebben opgebouwd mag immers niet ten prooi vallen aan kwaadwillenden. Voor dit alles zal ik me in mijn werk als juridisch commentator onverdroten maar met deemoed inzetten. Onze democratische rechtsstaat is het mooiste dat we hebben en die mag nooit verloren gaan.”

Wat vindt u van de positie van de dagbladen in het huidige medialandschap?

“Vaak wordt gezegd dat de dagbladen geen toekomst meer zouden hebben, maar dat is aantoonbaar onjuist. Altijd zullen er mensen zijn die graag een papieren krant willen lezen, al worden het er wel iets minder. Maar waar het om gaat is de duiding van het nieuws door echte kwaliteits-journalisten. Aan duiding zal altijd behoefte blijven bestaan. Neem nou de terroristische aanslagen van 9 september 2001. Hierover zo heb ik mij laten vertellen doet een keur aan indianenverhalen de ronde. Het is vervolgens aan de kwaliteitspers om de officiele feiten zoals deze door meedere commissies zijn vastgesteld te blijven benadrukken. Juist ook om een soort van opvoedende taak voor de burger op ons te nemen. Oke, voor de naakte feiten zijn gratis kranten als Metro en Spits wellicht enigzins in beeld gekomen, maar wat de duiding betreft laten deze twee kranten duidelijk steken vallen. Vanuit deze geconstateerde behoefte zie ik de toekomst van de dagbladen in Nederland met gematigd optimisme tegemoet.”

In hoeverre vormt internet een bedreiging voor de dagbladen?

Voor de dagbladen zelf vormt internet geen bedreiging. Integendeel, ik ben blij te kunnen wijzen op onze eigen aardige websites die steeds meer bezoekers trekken. Daarnaast experimenteren we ook met andere internet-toepassingen zoals thematische fora. Ik mag in dit verband gaarne verwijzen naar ons Europese weblog We The People dat het moeilijke vraagstuk van de Europese Grondwet stevig bij de kop vat. Nee, internet biedt juist veel kansen en mogelijkheden en is in feite een grote en stimulerende uitdaging. Ik zie het gevaar van internet meer richting de burger. Daarmee doel ik met name op het verschijnsel van de ‘keuzestress’. Hoe kan de burger zijn weg nog vinden tenmidden van duizenden, wellicht zelfs tienduizenden websites. logs en blogs zonder het spoor naar de juiste informatie en waarheidsvinding volledig bijster te geraken? Mijn overtuiging is het dat de keuzegestresste burger uiteindelijk toch weer zal grijpen naar die oude en vertrouwde papieren krant, een gids in deze moeilijke en verwarrende tijden die bovendien ook nog amusement en voordelige aanbiedingen bevat en via scherpe columnisten zelfs ook af en toe kan en mag knipogen en een speldeprik uitdelen.”

  • By Jacques, 6 september, 2006 @ 20:15

    Een flauwe en voorspelbare reactie van Kat. Wees gelukkig met het feit dat Folkert is opgedonderd en bespaar jezelf een zooi voorspelbaar tikwerk van jewelste en de lezers een geeuw van verveling met dit ‘interview’.

    Edoch: Kat gefeliciteerd! Knap werk na al die jaren!
    En nu met z’n allen aan de slag om die Broertjes van De Azijnbode weg te krijgen!!!

  • By vet, 7 september, 2006 @ 9:27

    Jezus, als je jezelf dan toch de gelegenheid gunt om een interview te schrijven, maak hem dan tenminste een beetje spannend.

Other Links to this Post

WordPress Themes