Cohen: follow the money (2)

burg.jpgOmdat ik een verhaal altijd graag mag doodsjekken, heb ik erg mijn best gedaan om Andrew Stevens aan de lijn te krijgen. Hij is “deputy editor” van City Mayors, de idealistische ballentent die zich “op strikte non-profit basis” bezig houdt met het bewieroken en bekronen van burgemeesters overal ter wereld, Job Cohen in het bijzonder. Ik wilde hem vragen hoe hij nog tijd overhoudt voor het gelijknamige (en maar al te commerciële) PR-bureau Andrew Stevens & Ass., dat onder het motto “We can market you faster” zijn diensten aanbiedt aan carrièrejagers uit de hogere kringen, en dat vele “topbestuurders” tot zijn cliëntele mag rekenen.

Maar het is me niet gelukt. Bij Andrew Stevens & Ass. staat de telefoon dag en nacht op voicemail (althans bij de vestiging in Phoenix Arizona; het enige telefoonnummer dat op de website vermeld staat), en ze bellen niet terug.

En bij City Mayors ving ik eveneens bot. Daar nam de directeur, ene Stann vom Hove, hoogstpersoonlijk de telefoon op. (Wat is dat daar voor ballentent, hebben ze geeneens een telefoniste of een secretaresse?) “Welnee mevrouwtje, hoe komt u daar nou bij! Onze Andrew Stevens heeft niks met dat PR-bureau te maken hoor! Er zijn meer hondjes die fikkie heten.”

Ik vroeg of ik Andrew persoonlijk te spreken kon krijgen. (Ja hoor eens, die Vom Hove kan wel zoveel zeggen; je sjekt een verhaal of je sjekt het niet.) Maar nee, dat mocht niet van Vom Hove: “Ik ben de enige woordvoerder voor City Mayors. Heeft u verder nog vragen?”

– Ja, nou u het zegt. Er staan honderden, zo niet duizenden lijvige artikelen op uw site over urbanisatie, burgemeesters en lokaal bestuur. En dan nog die dure trofeeën, door echte kunstenaars ontworpen…Wie betaalt dat allemaal ?-

“Onze medewerkers zijn allemaal freelance publicisten op dit vakgebied, die hun kopij gratis aanbieden. Ze zijn totaal onafhankelijk.”

– Als ze zo onafhankelijk zijn, hoe komt het dan dat er alleen maar positieve verhalen op uw website staan? Als City Mayors wil strijden voor beter lokaal bestuur, waarom worden er dan nooit lokale wantoestanden aan de kaak gesteld? Zou dat niet veel meer zoden aan de dijk zetten? –

“Wij kunnen ons domweg niet veroorloven om processen aan ons broek te krijgen. Daar hebben we het geld niet voor, als non-profit organisatie. Dus we moeten voorzichtig zijn.”

– I see. Mag ik u vragen waarom de bekende antisemiet en holocaust-ontkenner Mahmoud Ahmadinejad, toenmalig burgemeester van Teheran, in 2005 op de shortlist voor Beste Burgemeester ter Wereld prijkte? –

“Ahmadinejad heeft als burgemeester nooit iets fout gedaan. En hij was democratisch gekozen.”

– Hm. Hitler ook. A propoo, het verbaast me eerlijk gezegd een beetje dat de burgemeester van Tirana (Albanië ) in 2004 de hoofdprijs in de wacht heeft gesleept. De enige gemeente in West-Europa die voor zover bekend één stoplicht heeft. Wie hebben er op die vent gestemd, behalve dan zijn eigen ambtenaren?-

“Er zijn ook Albenese gemeenschappen in allerlei andere landen.”

– Dus de uitgebrachte stemmen komen uitsluitend van lobbygroepen? –

“Hoor eens mevrouw, uw toon bevalt me niet. Wat heeft dit allemaal te betekenen? Bent u soms lid van een extreemrechtse organisatie?”

-Ik ben nergens lid van, en ik snap niet wat dat met het onderwerp van gesprek te maken heeft. Maar nou we het er toch over hebben: waar situeert u zichzelf, in het politieke spectrum?

“City Mayors is volstrekt onafhankelijk en neutraal. Maar als u het weten wilt: zelf ben ik links, ja.”

Enfin, ik hing op, en kreeg in enen een prachtig visioen, een openbaring als het ware: Stann vom Hove en zijn idealisten zijn een geglobaliseerde editie van het fenomeen Gerrit den Braber! Die koekebakker bestierde in de jaren zeventig een radiorubriek getiteld “De Burgemeester is Jarig”, als u dat nog wat zegt. Hij ging wekelijks, gewapend met een microfoon, een bos bloemen en een kolossale pot stroop, op verjaarsvisite bij de burgemeester van het één of andere gehucht. En likte dan zo begerig ‘s mans aars dat ik er, in de huiskamer gezeten, altijd holkramp van kreeg. (Hoe Den Braber precies voor zijn hielenlikkerij werd beloond weet ik niet, maar ik wil wedden dat het hem geen windeieren heeft gelegd.)

Ik dacht dat die tijden voorbij waren. Maar ze zijn weer helemaal terug. Alleen wordt het nu een stuk professioneler aangepakt.

.

WordPress Themes