De lezer schrijft, de krant liegt

birgit donker.jpg“Het artikel over Dion Graus heeft heftige reacties losgemaakt”, schrijft Birgit Donker in de zaterdageditie van De Deftige Courant. “Vooral op websites waar aanhangers van het gedachtengoed van de Partij voor de Vrijheid zich roeren.” Nu nemen we aan dat Donker niet op deze site doelt, maar het valt niet te ontkennen: onze lange arm reikt ver. Twee logs schreef ik over de strapatsen van Joep de Speurhond die zijn taak als journalist zo serieus opvatte dat hij persoonlijk aangifte bij justitie deed tegen de kwalijke racist Graus. Een lezer van NRC was het blijkbaar ook opgevallen. In het rubriekje ‘De lezer schrijft’ vraagt hij zich af: “Ik krijg een slechte smaak in mijn mond van dit niveau van berichtgeving. Waar en wanneer hebben we dit al eerder meegemaaakt en met welke gevolgen?” En toen begon het grote jokken van Birgit Donker.

Volgens Donker was het artikel uit en te na gecheckt en met feiten onderbouwd. Van enige politieke voor- of afkeur was, hoe kwam de lezer erbij, geen sprake. De suggestie dat NRC alleen politici van bepaalde (lees: rechtse) signatuur aan zou pakken, wierp Birgit, die sinds haar benoeming tot hoofdredacteur een verrassende (zie fotootje) en naar de smaak van uw ombudsman a.i. niet onprettige restyling heeft ondergaan, ver van zich. “In onze beginselen staat dat wij een krant zijn die niet-partijdig is en die voortdurend onderzoekt.” En die beginselen worden kei- ja keihard toegepast in de praktijk. Donker wist maar liefst drie voorbeelden te geven van kritische verhalen over ‘linkse’ politici door NRC. Een hele prestatie, in vier jaar tijd.
Leest u even mee.
“Enige tijd geleden schreef de krant over het verleden van senator Sam Pormes (GroenLinks), die in de jaren zeventig zou hebben verbleven in een kamp voor terroristen; toen Kamerlid Ali Lazrak (SP) zijn fractie verliet, beschouwden wij dat kritisch; en in 2002 verscheen in ons maandblad M een spraakmakend artikel over de toennmalige PvdA-fractie.”

Laat ik de drie voorbeelden eens nader beschouwen. Te beginnen met het spraakmakende artikel over de PvdA-fractie. Ach, dat was best een aardig verhaal van Van Westerloo, waarin Ad Melkert nu niet naar voren kwam als de meest sympathieke sociaal-democraat aller tijden, maar om dat nu onderzoeksjournalistiek te noemen gaat ver. Ik heb bijvoorbeeld geen woord gelezen over de sm-kamertjespraktijken van Melkert. Kijk, dan was het hartje van uw ombudsman a.i. jubelend over zoveel gewaagde onderzoeksjournalistiek vast enkele malen overgeslagen.

Het tweede voorbeeld dat Donker geeft is Ali Lazrak, die uit de SP stapte vanwege gedoe over vergoedingen en het feit dat hij geregeld werd afgeblaft door Jan Marijnissen. Maar wie de berichtgeving van NRC erop naslaat, kan niet anders dan concluderen dat het vooral Ali is die het in de kolommen te verduren krijgt. Niet het stalinistisch regime dat de grote brabantse roerbakker er op nahoudt. Voor dat verhaal kon u toch echt bijvoorbeeld beter hier terecht.

Maar het derde voorbeeld – Sam Pormes – is echt hondsbrutaal. Voor de zomer van 2005 kwam HP/De Tijd met nieuwe bewijzen dat Pormes een terroristische opleiding in Jemen heeft genoten en meer betrokken was bij de treinkapingen dan hij wilde toegeven. Eerder schreef de Telegraaf erover. De onthulligen leidden tot dermate veel onrust bij GroenLinks dat – uniek voor deze partij – besloten werd de zaak intern te onderzoeken. ‘Zelfs’ de Volkskrant kon niet anders dan over het geval berichten. Maar de NRC-lezer bleef verstoken van nieuws over Pormes. Weken-, maandenlang verzweeg NRC dat er ook maar zoiets als een affaire bestond.

Pas op 22 november 2005 verscheen het eerste stukje. Op dat moment kon de krant er niet meer aan ontkomen, want de GroenLinks-voorzitter had geadviseerd dat het Eerste Kamerlid beter kon opstappen. Tot kennelijke onvrede van NRC. De eerste regels van het nieuwsstukje spraken boekdelen: “Hoewel feiten over het verleden van senator Pormes goeddeels ontbreken, wil GroenLInks van hem af.” Maar de feiten waren nu juist overweldigend, anders had GroenLinks heus niet gehandeld als ze gehandeld had. In het artikel werd ook nog even een sneer uitgedeeld naar HP/De Tijd, dat notabene de hele affaire had aangekaart, maar volgens de schrijver verwoede en onterechte pogingen ondernam ook andere GroenLinks-Kamerleden in een duister daglicht te plaatsen.
In een hilarisch interview met Pormes op 10 juni 2006 door Petra de Koning mocht Pormes zichzelf vervolgens helemaal vrijpleiten. In dat kritische vraaggesprek onthulde Sam the Gunman waarom GroenLinks van hem afwilde: het was puur uit racisme! Uw ombudsman a.i. krijgt er bij herlezing nog steeds spontaan de hik van – en dat heeft hij toch niet zo vaak.

Conclusie: van de drie voorbeelden van kritische onderzoeksjournalistiek, betrof het in twee gevallen helemaal geen onderzoeksjournalistiek, en was het in het derde geval helemaal niet kritisch, maar deed NRC er alles aan de zaak te debunken. Oei oei, wat is die Birgitje stout zeg, wat kan die jokken!

In de berichtgeving over andere grote affaires speelde NRC trouwens alleen een passieve, volgende rol (Tara Singh Varma) of deed de Deftige Courant er liever helemaal het zwijgen toe (het RaRa-verleden van Wijnand Duijvendak, het graaien van Rosenmoller in de Maxima-commissie).

Tja, uw ombudsman a.i. begint zich werkelijk af te vragen of de anonieme bron die meldde dat NRC in rap tempo aan het verworden is tot de spreekbuis van GroenLinks gelijk had. Zeker is dat NRC Handelsblad de Volkskrant de laatste drie, vier jaar in adembenemd tempo links heeft ingehaald. Dat kan niet lang meer goed gaan, is mijn voorspelling.

  • By Richard, 17 december, 2006 @ 0:56

    Nu geef ik vrouwen over het algemeen meer krediet dan mannen, dus ik wil Birgit Donker best wel even wat tijd gunnen om bij NRC Handelsblad orde op zaken te stellen, maar dan zal zij toch wel eerst moeten beginnen met het onderkennen van de problemen bij haar krant. Donker kan dan wel verwijzen naar de “onpartijdige” beginselen van NRC Handelsblad, maar die beginselen worden stelselmatig met voeten getreden. Dat kan iedereen vaststellen die regelmatig artikelen van NRC Handelsblad leest.

    Maar goed, Donker is pas hoofdredacteur en verdient een kans. Als zij die kans wil grijpen verwacht ik de komende tijd kritische artikelen over de SP (een partij die tot eind jaren zeventig Stalin en Mao bewonderde), GroenLinks (het eerste kritische artikel over Wijnand Duyvendak moet NRC Handelsblad nog steeds publiceren) en de PvdA (Ahmed Aboutaleb is bijvoorbeeld een opportunistische wolf in schaapskleren). Bovendien verwacht ik dan ook eindelijk eens wat kritische artikelen over de VN, bijvoorbeeld over de VN-mensenrechtenraad waarin allerlei misdadige regimes zijn vertegenwoordigd (van landen als Algerije, China, Cuba, Indonesië, Jordanië, Maleisië, Pakistan, Rusland
    en Saoedie-Arabië).

  • By nijenstijn, 17 december, 2006 @ 2:39

    Dit is toch werkelijk schokkend. Net als Jensma leeft Donker blijkbaar in een wereld die compleet is losgeslagen van de realiteit, waarin haar krant ‘onafhankelijke kwaliteitsjournalistiek bedrijft om de democratie te dienen’. Vanuit psychologisch perspectief lijkt het me niet mogelijk voor haar om ooit iets anders te denken, want dan kan ze niet meer functioneren als hoofdredacteur. Intussen ben ik vooral benieuwd naar wat de gewone journalisten bij NRC van dit alles vinden. Denken zij net als Donker? Maken ze Joep Dohmen complimenten om zijn ‘uitstekende artikel’?

  • By Micha Kat, 17 december, 2006 @ 3:04

    Vlijmscherp, Stan!
    Bloedirrtant van Donker is ook wat ze schrijft over de ‘heftige reacties op het stuk vooral op sites waarop aanhangers van het gedachtengoed van Wilders zich roeren’. Als ze daarmee een toespeling maakt op deze site, is ze niet goed bij haar hoofd. Dan doet ze in feite hetzelfde als wat Folkert jaar in jaar uit bij mij deed: weigeren de werkelijke motieven (het aan de kaak stellen van bullsit-journalistiek) te aanvaarden en in de plaats daarvan een eigen motief te construeren zoals dat ik ‘een gefrustreerde oud-medewerker’ zou zijn. Even een vergelijking met (Folkert’s specialiteit) WOII: alsof iemand die Auschwitz aan de kaak stelt van Hitler het verwijt krijgt dat hij ‘tevergeefs heeft gesolliciteerd naar een baantje als Kapo’.
    Nu doet Donker dus hetzelfde door kritiek op de journalistiek van haar krant weg te zetten als afkomstig uit pro-Wilders-kringen die blijkbaar (volgt Donker dat? houdt ze dat bij?) beschikken over ‘websites’. Het is een schande dat Donker geen namen noemt van die sites. Ze zou daartoe via brieven van lezers moeten worden gedwongen. Mevrouw Donker: welke sites bedoelt u? Wat was er dan te lezen op deze sites over het stuk van Dohmen? Volgens mij heeft ze hierop geen antwoorden. Het is inderdaad zoals ik eerder schreef: met Donker is de nacht over NRC neergedaald.

  • By Micha Kat, 17 december, 2006 @ 6:55

    En dan nog wat, nu over het voorbeeld van de PvdA wat Donker noemt. Journalist G. van Westerloo was voor de repo in M ‘embedded’ bij de fractie. Waarom liet de PvdA hem toe? Omdat ze toch al wisten dat er een niet echt kritisch stuk zou volgens (‘pseudo-kritisch’) en dat van Westerloo mocht hij op echt grove zaken stuiten, deze zou verzwijgen. Het is dus een schande dat Donker dit als voorbeeld noemt van kritische journalistiek over links; het is juist een ‘exemplum a contrario’, een voorbeeld van het tegendeel: van de intense vervevenheid van NRC met links. Waarom wel ‘embedded’ bij de PvdA en niet bij de PVV?

  • By Jan de Wit, 17 december, 2006 @ 17:42

    Ook ik sloeg stijl achterover toen ik dat voorbeeld van die Pormes las. Inderdaad, pas toen het een kwestie binnen GroenLinks was, deed NRC er – plichtmatig – verslag van. Alle eer komt HP/De Tijd toe, die waren ermee begonnen. Die Graus is terecht aangepakt, maar het heeft er alle schijn van dat er selectief gespeurd wordt naar ‘zwarte schapen’. Ik word daar tamelijk misselijk van. De krant is gekidnapped door een weldenkende, linkse koterie.

  • By Jan de Wit, 17 december, 2006 @ 17:45

    Ps. ‘Weldenkend’ tussen aanhalingstekens natuurlijk.

  • By Micha Kat, 17 december, 2006 @ 19:57

    http://www.google.nl/search?q=%22dion+graus%22+nrc+donker&hl=nl&lr=&start=10&sa=N

    Uit deze link naar Google blijkt volgens mij spijkerhard dat Donker de lezers bedriegt: er zijn helemaal geen ‘websites waarop mensen die het gedachtengoed van Wilders huldigen zich roeren’ en waarop kritiek te lezen valt op het artikel over Graus van Joep. Ergo: Donker heeft deze site in haar (op kosten van PCM?) gefacelifte hoofd (leuke nieuwe fot, Birgit! Keer wat afspreken?)

  • By A.Pax, 17 december, 2006 @ 22:45

    Stuitend is dat Joep zelf aangifte heeft gedaan tegen Graus. Heeft Joep ook aangifte gedaan toen Folkert tot haat aanzette tegen Pim Fortuyn?

  • By NN, 30 december, 2006 @ 17:03

    Hoeveel brieven ik niet geschreven heb om misverstanden die leven over de katholiekeke kerk (en de stemmingmakerij die dit kerkgenoodschap telkens heeft moeten ondergaan), maar werden elke keer door het NRC “geweigerd” omdat er zogenaamd “geen plaatsruimte was”. Dat dit soms gebeurt kan ik wel begrijpen, maar altijd….? Nee, het NRC is geen fatsoenlijke krant. Ze laat alleen hoor en zeker geen wederhoor toe. Door de linkse media was de katholieke kerk al ruim van te voren afgeschoten. Het waren “fascisten”, “ze heulden met de Duitse bezetter”, “ze vermoorden 6 miljoen Joden” tot de meest shockerende opmerking “ze veroorzaakten AIDS door het condoomverbod” (er scheuren per jaar 800 miljoen condooms. Toch wel een lekker veilig gevoel!). Was dat niet een variant uit de 14e eeuw, waarin de Joden verantwoordelijk werden gesteld voor de Zwarte Pest epidemie? Maar niemand nam stelling tegen deze anti-semitische variant gericht tegen de Kerk. Nee, die moest publiekelijk worden afgebrand!

Other Links to this Post

WordPress Themes