Mag deze man met pensioen?

hofl.jpgOoit schijnt NRC-stukjesschrijver Henk Hofland een groot journalist te zijn geweest. Door zijn vakbroeders werd hij zelfs uitgeroepen tot journalist van de vorige eeuw. Waar zijn reputatie op stoelt, is mij eerlijk gezegd nooit helemaal duidelijk geworden. Van enige scoop of belangwekkend achtergrondverhaal is mij althans niets bekend. Wel schreef hij het interessante boek Tegels Lichten dat de (belabberde) staat van de vaderlandse journalistiek in kaart bracht, naar aanleiding van de Greet Hofmans-affaire. De affaire zelf was overigens beslist niet door Hofland, maar door de Duitse pers aan het licht gebracht. Hetgeen op zich wel weer veelzeggend was. Aan Hofland hebben we in elk geval te danken dat de kern van de journalistieke taak eens goed onder woorden werd gebracht: tegels lichten dus. Maar liever dan zelf op onderzoek uit te gaan, heeft Hofland in zijn lange werkzame leven vooral meninkjes, analyses en columns geschreven. Anders dan illustere collega’s als Theo van Gogh, Piet Grijs, Renate Rubinstein of Leo Derksen had je echter nimmer bij zo’n column van Hofland het gevoel: sjongejonge, wat die me daar beweert, dat is saillant of interessant of pikant. Sterker, je kreeg eerder het gevoel: waar hééft die man het over, wat is nu toch de pointe? En in tegenstelling tot bijvoorbeeld Simon Carmiggelt, Martin Bril of Jan Kuitenbrouwer blonken de stukjes van Hofland niet bepaald uit in stijl en taalgevoel. Het was altijd te wollig, te vergezocht.

De laatste jaren lijkt Hofland helemaal het spoor bijster. Zijn niet doorheen te komen epistels ademen de sfeer uit van een oude man die zijn eigen deerniswekkende staat spiegelt op de samenleving die hij in rap tempo ten onder ziet gaan. Afgelopen zaterdag schreef hij weer zo’n apocalyptisch stuk in NRC met de schitterende titel: “Er is een ware polarisatie in voorbereiding – het gevaar van gewelddadige escalatie.” Schuldige van die escalatie was – hoe kan het ook anders – de man in de straat die helemaal los was gegaan door Fortuyn. In dat opzicht sluit Henk goed aan bij de rest van de depressieve NRC-columnistencrew, zoals de dichter annex grote denker Ilja Pfeijffer die meent dat ‘de boeren’ aan de macht zijn gekomen en de wipkip van Rikkepik die ons waarschuwde voor vervaarlijk oprukkende internethorden.

Met het postuum demoniseren van Pim Fortuyn heeft Hofland op z’n ouwe dag zelfs nog een nieuw tegeltje aan zijn bouwvallig oeuvre weten toe te voegen. Leest u even mee: “Maar ondanks zijn verdwenen medestanders heeft Fortuyn ook iets blijvends achtergelaten. Ten eerste het taboe dat zijn reputatie beschermt. Kritiek op de profeet Fortuyn is vandaag de dag niet gezond. En ten tweede heeft hij, zonder het te bedoelen, de discriminatie, de praktische apartheid, zelfs de rassenhaat geëmancipeerd.”

Sjonge, die Hofland heeft echt lang onder een tegel gelegen zeg. Als er nu iemand was die bezorgd was over de groeiende apartheid in de steden van Nederland was het Fortuyn. Zijn hele politieke missie was hieruit zo ongeveer ontstaan. Misschien moet het volgende boek van Hofland maar Tegeltjeswijsheden heten.

Uw ombudsman a.i. gunt iedereen zijn dementie, maar mag hij daarvan verschoond blijven in de krant?

  • By Burdy, 2 januari, 2007 @ 23:07

    Goed bezig

  • By piet, 3 januari, 2007 @ 10:50

    Zie voor wat achtergrondinfo over de bijna 80-jarige Hofland:
    http://www.sargasso.nl/archief/2006/12/21/henk-hofland-enorm-gruwen-doe-ik-zelden-of-nooit/

  • By Bram S., 3 januari, 2007 @ 10:52

    Kijk maar uit Stan met je diskwalificatie van Henk Hofland! De journalist van de eeuw mag dan bijna 80 zijn, in tegenstelling tot de rest van de NRC redactie zit-ie niet verlegen om een passend antwoord.(Als-ie ’t al de moeite waard vindt). Wraak – met de pen dan – is de brandstof van zijn carriere. Een betiteling als ‘onnozele hals’ is wel het minste wat je kunt verwachten. Natuurlijk, het is een uitstervend ras: de beschouwende columnist, maar Hofland zou – was hij Amerikaan geweest – zeker een paar keer de Pulitzer price hebben mogen afhalen. Overigens is Hofland zelf de ontdekker van de OA (Onverdraagzaamste Abonnee), ‘een mannetje dat met een maagzweer op een ongelucht bovenhuis met pen en papier gereed zit om zijn abonnement op te zeggen’. Een soort Ombudsman dus. Voor de rest: ik lees jouw geschriften met plezier!

  • By Jan de Wit, 3 januari, 2007 @ 11:28

    Geen taalgevoel? Leest u eens wat stukjes uit zijn verzameld werk “Op zoek naar de pool”, zou ik zeggen. En blaas ietsje minder hoog van de toren.

  • By NN, 4 januari, 2007 @ 0:33

    Reden waarom ik “de krant” graag als WC-papier gebruik.

  • By Jacques, 4 januari, 2007 @ 3:58

    Jongeman, graag iets meer respect voor Henk Hofland.

  • By peter, 25 augustus, 2007 @ 18:57

    Wanneer kan jij eigenlijk in de vut?

Other Links to this Post

WordPress Themes