Graus, VVD: sleep NRC voor de rechter!

rechter.jpgOp 9 december 2006 verscheen een ‘portert’ in NRC van het nieuwe PVV-kamerlid Dion Graus van de hand van Joep Dohmen. Dit stuk gaf reeds direct aanleiding tot nader onderzoek naar de journalistieke praktijken van Dohmen met verbluffende resultaten van manipulatie, maar na aanvullend onderzoek door De Volkskrant staat Graus nog maar een weg open: die naar de burgerlijke rechter om een enorm bedrag van NRC te eisen wegens doelbewuste vernietiging van zijn reputatie via het verspreiden van leugens over zijn persoon. Zowat alles wat Dohmen in het stuk schrijft blijkt te zijn gelogen en gefabriceerd! Opnieuw is uw ombudsman met verbijstering geslagen omdat de misdadigheid van de NRC-journalistiek in de praktijk opnieuw nog veel erger blijkt dan hij had durven denken! Op 5 januari van dit jaar kwam NRC in de eigen kolommen op het stuk van Dohmen terug in een eenkolommertje onder de kop ‘Zaken tegen Graus waren geseponeerd’.

dohmen.jpgJa ja, Joep had in zijn stuk verzwegen dat Justitie de aangiftes van door Graus ‘mishandelde vrouwen’ had geseponeerd wegens gebrek aan bewijs. Dohmen had alleen opgeschreven dat Justitie in Belgie een dergelijke aangifte niet heeft vervolgd. “Niet omdat er onvoldoende bewijs was, maar wegens opportuniteitsredenen” voegt Dohmen daar dan aan toe, ongetwijfeld ook een leugen, want als jusitie in Nederland de aangiftes terzijde schoof wegens gebrek aan bewijs, waarom zouden de Belgen dat dan niet ook hebben gedaan? Maar dit is nog maar het begin van de reeks leugens van Joep; lees het gelinkte stuk uit De Volkskrant. Vijf leugens zette Joep in zijn stuk over Graus over zogenaamd onbetaalde rekeningen en disfunctioneren, merendeels ontkend door dezelfde mensen aan wie Dohmen de beschuldigingen toeschrijft. Hebben we het ooit zo zout gegeten in de journalistiek? Een gang naar de rechter levert ongetwijfeld succes op voor Graus en complete rehabilitatie!

Ook de VVD zou NRC met succes voor de rechter kunnen slepen wegens het doelbewust beschadingen van de partij en het ten nadele van de VVD beinvloeden van de verkieizingsuitslag door de gemanipuleerde ‘martelprimeur’ van De Volskrant kritiekloos over te nemen. De partij kan NRC daarbij om de oren slaan met de eigen redactionele beginselen en stijlboeken: een dijk van een zaak! Ook aangetoond zijn de leugens van hoofdredacteur Donker dat haar krant de ‘martelprimeur’ ‘op meerdere wijzen zou hebben gecheckt’. Had NRC dat maar gedaan! Dan zouden ze misschien hebben ontdekt dat Jusitie ook in dit geval de beschuldigingen had onderzocht en concludeerde dat er onvoldoende grond was een zaak op te starten. In de VS waren de dagvaardingen al lang op de deurmat geploft van Lux et Libertas. Ziet u zich de wanhopige verdediging van NRC al voor zich? Ze hebben geen enkel verhaal! Ze zullen de zaken dus wel niet voor laten komen en afkopen. Kom op, Dion Graus en Mark Rutte! Sla de handen voor deze bijzondere gelegenheid ineen en doe iets voor het land dat echt nuttig is: afrekenen met de misdadige ‘kwaliteitsjournalistiek’ van Lux et Libertas!

  • By academicus, 30 januari, 2007 @ 5:21

    Enkele citaten uit het stuk van Dohmen:
    “Als kamerlid voor de PVV pleit Dion Graus voor respect en fatsoem.”
    “Wil, Wilder, Wilders heette de serie die freelancer Graus voor TV Limburg maakte. Avond aan avond kregen de Limburgers Wilders geserveerd: Wilders in zijn stamkroeg, Wilders in zijn kinderkamer, Wilders in de kantine van de voetbalclub. Kritische vragen stelde Graus niet.”
    “Als Dion Graus merkt dat de krant onderzoek doet naar zijn achtergrond ontsteekt hij in woede(…) ‘U probeert mijn politieke carriere een nekslag toe te brengen'”.

  • By A. Pax, 30 januari, 2007 @ 9:20

    De lezer schrijft over profiel van Dion Graus
    Ja hoor, het moment is daar. Was het niet de zelfverkozen anchorman van de journalistiek Paul Witteman die, toen de verkiezinguitslagen bekend waren, de toon aangaf? „Wie van de dames en heren hier aan tafel zou willen regeren met de heer Wilders ”, sprak hij met geknepen ogen.
    NRC Handelsblad verstond deze boodschap en gooide er in de krant van 9 december nog een schep bovenop. Onder de kop ‘Nooit veroordeeld’ wordt Dion Graus, de nummer 6 van de Partij voor de Vrijheid vakkundig uitgebeend, gefileerd en opgediend. De kleurenfoto spettert van de pagina; we zien dat Dion Graus een ‘matje’ en een ‘fout’ horloge heeft. Alle ingrediënten voor een lauw artikel dat warm aftrek zal vinden. De PVV en Dion Graus zijn al bij voorbaat rijp voor de slacht, dat hoort nu eenmaal in een diploma-democratie als de onze. Het was te voorspellen dat flink in de pannetjes van Geert Wilders en al zijn democratisch gekozen mede-Kamerleden zou worden geroerd. Maar hoe zuiver op de graad is de journalistiek zelf?
    Ik houd geen pleidooi voor Dion Graus, ik ken de beste man niet. Maar ik krijg wel een slechte smaak in mijn mond van dit niveau van berichtgeving, dit voorgekookte demoniseren. Waar en wanneer hebben we dit al eerder meegemaakt en met welke gevolgen?
    Jan Kooren
    Kortgene

    De krant antwoordt
    Het artikel over Dion Graus heeft heftige reacties losgemaakt, vooral op websites waar aanhangers van het gedachtengoed van de Partij voor de Vrijheid zich roeren. Het was dan ook een prikkelend en onthullend stuk, waarvoor onze verslaggever gedegen onderzoek had gedaan. De feiten in het stuk worden in de reacties niet aangevochten, het gaat om iets anders: de motivatie achter een dergelijk onderzoek. Wordt hier geprobeerd om politieke redenen een onwelkome nieuwkomer af te serveren?
    Het antwoord op die laatste vraag kan eenvoudig zijn: nee, wij hebben met dit stuk geen politieke bedoelingen gehad. Onderzoek naar de afgevaardigden van een nieuwe politieke partij, ongeacht de ideologische kleur, is een journalistieke taak en heeft een democratische functie. Kiezers (en lezers) hebben er recht op te weten wie hen in parlement en regering vertegenwoordigen, zeker als het gaat om leden van een partij die voor het eerst haar opwachting maakt aan het Binnenhof. De ervaring met de LPF heeft dat nog eens duidelijk gemaakt.
    Lang niet alles is bij zulk onderzoek geoorloofd. Zo vinden wij dat de privésfeer van politici moet worden gerespecteerd. Maar misdragingen in professionele of juridische zin van parlementariërs of leden van het kabinet zijn wel relevant, gezien hun publieke functie, en daarmee een legitiem onderwerp van journalistiek onderzoek. Transparantie in openbaar bestuuren volksvertegenwoordiging is een groot goed.
    In het geval van de Partij voor de Vrijheid en Dion Graus was er voldoende aanleiding voor een artikel waarin de feiten over zijn verleden zakelijk op een rij werden gezet. Om één misverstand recht te zetten: het bericht dat onze verslaggever aangifte zou hebben gedaan tegen Graus bij justitie, zoals kort werd gemeld op de website van het weekblad Elsevier, is niet waar. Wij zijn er om feiten uit te zoeken, niet om aangifte te doen. De verslaggever heeft zich tijdens zijn onderzoek louter tot justitie gewend met een informatieve vraag: vallen de uitspraken die Graus had gedaan en waarover commotie was ontstaan in Limburg, onder het verbod op discriminatie? Het antwoord was eenduidig nee en daarmee was de kous af. Het ging dus om niet meer, maar ook niet om minder, dan het inwinnen van informatie.
    Voor het onderzoek naar Graus heeft de auteur veel mensen gesproken, documenten verzameld en informatie gecontroleerd. Hij heeft een telefonisch gesprek van ruim een uur gehad met Graus zelf, hij heeft al zijn informatie naar hem gestuurd voor wederhoor en hij heeft Graus en fractievoorzitter Wilders een interview aangeboden. Maar behalve het telefonisch gesprek, dat is verwerkt in het artikel, wilden zij niet reageren. Daarmee hebben wij ruim voldaan aan het vragen van wederhoor.
    Kranten krijgen regelmatig de kritiek dat ze partij kiezen voor of tegen een politieke stroming. Dat verwijt past bij de nieuwe scherpte die het politieke debat in Nederland de laatste jaren heeft gekregen. Het is goed te onderstrepen dat ons onderzoek naar de antecedenten van publieke figuren niet partijpolitiek gemotiveerd is en niet beperkt blijft tot politici van één bepaalde signatuur.
    Enige tijd geleden schreef de krant over het verleden van senator Sam Pormes (GroenLinks), die in de jaren zeventig zou hebben verbleven in een kamp voor terroristen; toen Kamerlid Ali Lazrak (SP) zijn fractie verliet, beschouwden wij dat kritisch; en in 2002 verscheen in ons maandblad M een spraakmakend artikel over de toenmalige PvdA-fractie. In onze beginselen staat dat wij een krant zijn die niet-partijdig is en die voortdurend onderzoekt. Het stuk over Graus past daar precies in.
    Birgit Donker Hoofdredacteur

    reacties via http://www.nrc.nl/ lezerschrijft nieuwe kwesties: lezerschrijft@nrc.nl

  • By Richard, 30 januari, 2007 @ 11:18

    Het betreffende artikel uit de Volkskrant:

    Graus pareert de zwaarste aanvallen
    Raoul du Pré, de Volkskrant, 27 januari 2007

    DEN HAAG – Ruim vijf weken heeft Dion Graus gevochten voor zijn politieke leven. Zijn partijleider, Geert Wilders, was duidelijk: ‘Als de ernstige beschuldigingen waar zijn, ben ik de eerste die Graus aanpakt.’ Maar Wilders, die zo vaak heeft verklaard dat hij geen ‘LPF-toestanden’ wil in zijn Partij voor de Vrijheid (PVV), gaf Graus een kans zich te verweren tegen de verwijten.

    Graus benaderde de afgelopen weken ex-werkgevers, collega’s en leveranciers. Sommigen bleken bereid Graus te helpen, blijkt uit het dossier dat de Volkskrant heeft ingezien en nagetrokken. In hun verklaringen wijzen zij een aantal beschuldigingen deels van de hand.

    Als freelance-televisiemaker bij TV Limburg zou Graus de rekeningen van zijn vaste cameraman Pascal Coumans niet hebben betaald. Coumans erkent nu in een e-mail dat hij zijn geld op tijd kreeg en dat hij Graus zelfs bedankte voor de fijne samenwerking en het snelle overmaken van het bedrag.

    Een inmiddels failliet installatiebedrijf dat betrokken was bij de bouw van Graus’ huis in het Limburgse Simpelveld zou nog 48 duizend euro aan ‘onbetaalde rekeningen’ tegoed hebben. Curator Kamps verklaart nu tegenover de Volkskrant dat Graus met succes bezwaar maakte tegen het grootste deel van die claim. Uiteindelijk bleef een schuld van 7500 euro over die Graus, op de ‘bijkomende kosten’ van 363,16 euro na, ook heeft betaald.

    De Limburgse keukenleverancier Muyrers & Wijnen zou nog geld van Graus krijgen voor de keuken van zijn huis. Het bedrijf meldt dat er inderdaad betalingsproblemen zijn geweest maar dat Graus uiteindelijk ‘naar tevredenheid aan alle financiële verplichtingen’ heeft voldaan. ‘Of we hem opnieuw een keuken zouden leveren, is een andere vraag’, aldus een woordvoerder van het bedrijf.

    Als verkoopmanager bij het bedrijf Anisane, leverancier van diergeneesmiddelen, zou Graus tussen 1999 en 2002 slecht hebben gefunctioneerd en leugens hebben verkocht over zijn prestaties. Graus’ toenmalige algemeen directeur herkent die berichten niet, schrijft hij in een verklaring. ‘Ik heb de met Graus gehouden functioneringsgesprekken onder ogen gehad en ondertekend. Voor zover ik mij herinner waren deze beoordelingen positief van inhoud. Er werden mij geen malversaties of het niet-nakomen van afspraken of dergelijke gerapporteerd.’

    Als dierenartsenbezoeker bij Cavalor, een Belgische producent van paardenvoeding, zou Graus kilometers hebben gedeclareerd die hij niet had gemaakt. Directeur Peter Bollen geeft in een schriftelijke verklaring aan Graus toe dat dit niet mogelijk is. ‘Je kon geen onterechte kilometers declareren bij ons, daar je met een firmawagen hebt gereden, en daar je een tankkaart had.’

    Tegenover de Volkskrant voegde de directeur er deze week aan toe dat hem wel is gebleken dat Graus zijn werk als artsenbezoeker niet goed deed. ‘Na zijn vertrek bij Cavalor is uitgekomen, dat hij beweerd had een aantal mensen bezocht te hebben, waar hij nooit was geweest.’

    Graus heeft dus niet alle verwijten aan zijn adres weten te weerleggen. Ook de farmaceutische bedrijven AST Farma en Vétoquinol, waar hij na korte dienstverbanden zou zijn vertrokken wegens disfunctioneren, werken niet mee aan zijn rehabilitatie.

    Het zwaarst tilde partijleider Wilders echter aan de beschuldigingen dat Graus diverse vrouwen zou hebben mishandeld. In augustus 2003 deden de toenmalig echtgenote van Graus en haar vader aangifte van wangedrag waar Graus zich een jaar eerder schuldig aan zou hebben gemaakt.

    Het Kamerlid zou hebben geprobeerd de keel van zijn destijd hoogzwangere echtgenote dicht te knijpen en haar in de buik hebben ‘geduwd’. Ook zou hij hebben gedreigd de keel van zijn schoonvader door te snijden en diens huis in brand te steken. In mei 2003 volgde de aangifte van een Belgische ex-vriendin, in dit geval wegens belaging en stalking.

    Justitie in Zuid-Limburg en de Vlaamse officier van justitie seponeerden de aangiften. Er waren onvoldoende aanknopingspunten om tot vervolging over te gaan. ‘In mijn opinie kan een en ander strafrechtelijk niet worden bewezen’, schrijft officier van justitie Vervuren op 16 april 2004 aan Graus. Hoofdofficier van justitie Penn-te Strake bevestigt die beslissing nog eens op 10 januari 2007. Persofficier Smit wilde deze week ‘om privacyredenen’ geen nadere toelichting geven.

    Wilders zegt ‘al met al’ geen aanknopingspunten te zien om het vertrouwen in Graus op te zeggen. ‘Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat zijn naam doelbewust door het slijk is gehaald. Wat mij betreft is de zaak hiermee gesloten. Ik ga mijn energie weer op de politiek richten.’

  • By Richard, 30 januari, 2007 @ 13:59

    Goh, in het rijtje NRC-columnisten Anil Ramdas, Frits Abrahams en Heleen Mees zou Gert Hekma goed passen. Hij heeft een baan bij de UVA, een bolwerk van evolutie-ontkenners uit de moslimhoek, dus dat is een groot voordeel op de redactievloer van het NRC Handelsblad.

    Meer informatie over dit toekomstige (?) NRC-columnist is te vinden op: http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/046029.html

    Hij gaat ook wel eens op vakantie naar Bangkok.

    Zie: http://home.medewerker.uva.nl/g.hekma/bestanden/gert%20bangkok.jpg

    Wat zou hij daar gaan doen?

  • By Ben, 5 februari, 2007 @ 20:33

    Vooropgesteld ik ben een groot fan van je, Micha. Maar ik heb toch het idee dat je jezelf in deze kwestie voorbij holt. Ik heb de betreffende artikelen erbij gezocht. En het klopt niet wat je schrijft. Ik weet niet of je dit wil horen, Micha, en misschien haal je mijn bijdrage met één druk op de knop van je site, maar dit is wat ik moet vaststellen.
    Op 5 januari kwam de NRC inderdaad met een eenkolommertje. Daarin bevestigde justitie in Maastricht het eerder seponeren van de aangiften van de ex-vrouw van Dion Graus wegens gebrek aan bewijs. Maar wat had Joep Dohmen eerder over die Graus geschreven? Niet dat er aangiften gedaan waren, zoek het maar op. Nee, hij schreef dat er één melding gedaan was door de ex-vrouw. Het was een andere krant, De Limburger of Limburgs Dagblad, die had geschreven over aangiften wegens mishandeling. Dohmen had wel geschreven over een aangifte van een ex-vriendin van Graus in Antwerpen. Wegens belaging en stalking. En nou niet die aangifte was niet geseponeerd wegens gebrek aan berwijs, maar wegens teveel zaken op de plank. Dat bevestigde justitie aldaar.
    Joep had in zijn grote stuk over die Graus dus niet verzwegen dat Justitie de aangiften van door Graus ‘mishandelde vrouwen’ had geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.
    Dan het stuk uit de Volkskrant. Bekijk eens goed wat er allemaal in het artikel van Dohmen over die Graus gemeld is en lees dan wat in die elf pagina’s uit het dossiertje van die Graus tevoorschijn komt. Dan kan niemand met droge orgen volhouden dat het allemaal of zelfs grotendeels niet klopt. De NRC publiceerde op internet de pdf’jes van de pagina’s uit het dossier.
    Feit is dat Graus zijn cv had opgeleukt, feit is hij die cameraman niet betaald had, feit is dat er een aangifte wegens belaging was en dat die niet om gebrek aan bewijs was geseponeerd (het dossiertje zwijgt hier in alle talen over), feit is dat van de vijf oud-werkgevers er vier niets terugnemen over hun kwalificaties over Graus. enzovoort. Eén ex-werkgever nuanceert dat hij niet gezegd had dat er teveel kilometers waren gedeclareerd. Dat kon niet want de Graus reed in een dienstauto. Maar wat hij bedoelde, zei hij in de Volkskrant, was dat hij kilometers gemaakt had naar klanten waarvan achteraf was vastgesteld dat hij er niet geweest was. Ja, en dan had Graus welgeteld een gepensioneerde oud-directeur van een holding die niet kon klagen over hem. Nou, dat was het. Alleen maar hakken op Dohmen of NRC heeft geen zin. Ik wil harde feiten Micha! Geen verdachtmakingen.
    Dohmen heeft bovendien geen reputatie als linkse activist. Hij pakt alle politici aan. Surf eens op internet, zowat elke partij passeert, CDA, PvdA, VVD, noem maar op. De PvdA was in de jaren negentig woest op die Dohmen omdat hij onthuld had dat ze stiekem geld uit het Europees Parlement gebruikt had om de verkiezingscampagmne van Kok te betalen.
    Als het allemaal zo simpel lag als jij schrijft, Micha, dan was die Graus allang naar de rechter gestapt en was hij met opgeheven handen de zaal uitgelopen. Maar weet je, check de feiten en je zult beseffen dat zoiets nooit gebeurt. Graus heeft geen poot om op te staan.
    Dan is er nog iets, en dat zijn die oproepen op extreemrechtse sites. Ook die heb ik op internet gevonden. Een op die radicale site Dutch Disease Report en eentje op die extreemrechtse site Polinco. Ik heb ze gelezen. Het zijn echt twee oproepen om handtekeningen, zodat de PVV mee kon doen aan de verkiezingen, van die medewerker. Wilders doet hem af als stagiair. Maar in het universiteitsblad van Groningen, waar die jongen schijnt te studeren, vond ik een interview met hem, gepubliceerd vóór de verkiezingen. Is ook te vinden op internet. En wat staat daar, Micha? Daarin zegt die medewerker dat hij van Wilders opdracht kreeg om in het hele land de handtekeningen te verzamelen. Hij was geen naieve envenloppenlikker, zoals Wilders doet voorkomen, maar had wel degelijk een belangrijke taak. Flauw van Wilders om dan de schuld op hem te schuiven. Wilders was zelf eindverantwoordelijk. En juist deze politicus distancieerde zich altijd zo vreselijk van extreem-rechts. Als je dat doet, moet je er ook maar voor zorgen dat je er geen handtekening van meepikt als het je uitkomt. Goed dat kranten daar nog over berichten, Micha!

  • By Uw Ombudsman, 6 februari, 2007 @ 11:56

    Beste Ben,
    Mooi dat je een fan van me bent en ik vind het erg leuk dat je zo uitgebreid op mijn werk ingaat, maar (misschien wil JIJ dit wel weer niet horen…) van journalistiek heb je weinig begrepen.
    Het gaat in de journalistiek niet om waarheid of onwaarheid. Waar dan wel om? Om de selectie van waarheden. Welke waarheden komen wel in de krant en welke niet? That’s the question, my dear Ben. Een voorbeeldje. Ene A. Hitler ging enorm goed en lief om met zijn honden. Hij gaf ze het beste van het beste en ging uren met ze wandelen. Als een journalist, say J. Dohmen, nu een stuk schrijft: HITLER GROOTSTE DIERENVRIEND schrijft hij dan de waarheid of niet?
    Zo is het ook met de selectie van het onderwerp Graus. Het zal een ieder jeuken of werkgever X of Y nu wel of niet positief over hem is, of hij lief was tegen zijn vriendinnen en of hij een kilometerje meer of minder heeft gedeclareerd. Het gaat om de keuze een complete pagina aan deze figuur te wijden met een overduidelijke negatieve vooringenomen insteek. Die keuze is weerzinwekkend, los van de vraag of de ‘feiten’ die Dohmen over Graus ‘boven tafel weet te krijgen’ kloppen. En als dan ook nog eens VIJF ‘feiten’ die Dohmen in zijn stuk opvoert NIET blijken te kloppen, is er geen sprake meer van journalistiek, maar van demonisering. Stel je eens voor dat Dohmen JOUW ex-vriendinnen en (ex)werkgevers zou gaan benaderen en een stuk zou maken waarin hij allleen de negatieve kwalificaties opneemt en ook nog eens de helft er zelf bij verzint? Hoe zou jij je dan voelen?
    Tot slot: wat je zegt over Dohmen en de sjoemelende PvdA-europarlementarieersd klopt. Maar toen zat Dohmen nog niet bij NRC! Sind shij bij NRC zit heeft hij niet alleen niets negatiefs meer over de PvdA geschreven, hij heeft zelfs zijn hele Euro-kritische houding waar hij zelfs nog een boek over heeft geschreven moeten afleggen! Beste groet!! Je ombudsman.

  • By Ben, 7 februari, 2007 @ 9:02

    Ha, je hebt mijn stuk geplaatst. Dat is goed, en ook nog gelezen! Alleen we zijn het nog niet eens. Dus nog maar eens een poging. We spreken af dat we enkel met controleerbare feiten schermen en niet met oncontroleerbare ‘waarheden’.
    Als alle voormalige werkgevers hetzelfde verhaal vertellen over Graus – onbetrouwbaar, mooie praatjes, leugens et cetera – dan is dat toch een rode draad. Dan is er meer aan de hand. Dan is dat ook niet meer een selectie van waarheden, zoals jij dat noemt. Graus kon alleen maar één verklaring van een oud-directeur van een holding in zijn dossiertje stoppen. Zijn directe baas, van het dochterbedrijf waar hij voor werkte, was net als alle andere directe bazen uiterst negatief. Dat is geen selectief gebruik van waarheden, dat heeft toch veel weg van de waarheid, Micha.
    Je schrijft dat vijf punten onwaar bleken. Klopt niet. Die cameraman, bijvoorbeeld, kreeg wel degelijk niet betaald. Dat had de Volkskrant dus fout.
    Nog een puntje, die aangifte in België. Die was niet geseponeerd wegens gebrek aan bewijs, zoals die aangiften in Nederland.
    Ik weet niet hoeveel van zulke klachten tegen jou worden ingediend, tegen mij doorgaans geen. Gelukkig maar. En dan ben ik geen Kamerlid dat allochtonen verwijt hun vrouwen te slaan. Kijk, dat is journalistiek relevant. Interessant is ook dat meerdere aangiften zijn gedaan tegen hem, door meerdere vrouwen. Dat kan een patroon zijn – ik druk mij voorzichtig uit. Ben toch wat voorzichtiger met het zomaar in bescherming nemen van een type als Graus, Micha.
    Over mijn andere punten heb je het niet meer, dus neem ik aan dat je het daarover met mij eens bent. Dan nog over jouw laatste punt. Ik geloof inderdaad dat het boek gepubliceerd is voordat Dohmen bij NRC ging werken. Maar met een beetje googlen had je ook kunnen zien dat het ventje daarna gewoon is doorgegaan. Over die fraude door de PvdA schreef hij allerlei stukken in NRC. Hij schreef ook over het verleden van de PvdA-kandidaat voor het burgemeesterschap in Maastricht. Die zag daardoor voortijdig af van zijn kandidatuur. (dat is, zo lees ik op internet, nog een zaak geworden voor de raad voor de journalistiek) En hij pakte de VVD aan (Kroes onder andere) en ook het CDA. Zoek het op, Micha. Misschien is het toch anders dan jij voor mogelijk houdt. Tegen NRC wil niet zeggen dat je blind vóór Graus of Wilders moet zijn!

  • By micha kat, 7 februari, 2007 @ 9:41

    Hi Ben,
    Dit is een leuke discussie, precies waarvoor dit log is bedoeld. Het gaat echt ergens over en is geen verkapte ‘oude media-propaganda’ zoals De Nieuwe Reporter. Je hebt het over klachten die kunnen worden ingediend tegen mij. Weet je dat ik (voor zover mijn informatie strekt) de enige journalist van Nederland ben die een bodemprocedure tegen zich heeft gekregen om wat hij heeft geschreven en dat die bodemprocedure is aangespannen door nota bene de …. VICE PRESIDENT van de Haagse rechtbank? Weet je dat de Rotterdamse rechtbank bij vonnis van december 2005 mij op alle punten in het gelijk heeft gesteld en zelfs heeft overwogen dat ik mijn werk uitstekend doe? Zoiets is door een rechter nog nooit over een journalist gezegd (voor zover ik kan nagaan). Dit unieke pro-journalistieke vonnis heeft natuurlijk geen enkele aandacht gekregen, want ja, ik ben tegen PCM, he…. dus alles wat mij geloofwaardigheid zou kunnen verlenen moet worden doodgezwegen! Zo werken de media in Nederland en zo werkt NRC ook inzake Graus en de PVV. No doubt about that. Vorige week had Nieuw Revu trouwens een cover story over de affaire dus SOMMIGE media durven hier wel over te schrijven.
    (Thans heeft journalist Alexander Nijenboer ook een bodemprocedure aan de broek, en nog wel van staatssecretaris Cees van der Knaap. De trend is dat hoogwaardigheidbekleders de waarheid over hun gecorrumpeerdheid en hun falen van tafel proberen te krijgen door het aanspannen van rechtzaken op kosten van de gemeemschap).
    Ik kan trouwens die vijf punten waar Dohmen heeft gelogen over Graus wel opnoemen hoor…. Wil je echt dat ik dat doe? Kijk Ben… ik schrjf al 5 jaar over misstanden bij NRC en PCM, heb er een heel boek over geschreven (gelezen?) en op nog geen enkel punt heeft iemand kunnen zeggen: dit of dat wat je zegt klopt niet! (alhoewel die dingen er best zullen zijn, ik maakte misschien ooit een foutje over de vrouw van Hans Nijenhuis alhoewel dat niety zeker is want niemand wil mij te woord staan en als ik wederhoor toepas bij PCM wordt ik bedreigd door het Hoofd Bewaking). Het verbaast me trouwens waarom je mij op fouten probeert te betrappen en je pijlen niet richt op de HONDERDEN aantoonbare leugens en manupulaties die in de kranten van PCM staan!!
    groet
    Micha

  • By Ben, 7 februari, 2007 @ 22:33

    Dit wordt mijn laatste reactie, Micha. Ik merk dat het geen zin heeft. Je bent op geen enkel feit uit mijn tweede bericht ingegaan. Geen enkel. Je tikt wel een heel epistel over een andere kwestie. Daar hadden we het niet over. Mijn advies: het is helemaal niet slecht om af en toe ook eens toe te geven dat iemand anders gelijk heeft, ook al past dat niet in je anti-NRC-wereldbeeld.
    Nu ga ik een glas wijn drinken, gegroet. Ben.

Other Links to this Post

WordPress Themes