De martelgang van PCM en de leugen van Hoedeman

nysigh.jpg“Inderdaad hebben we spijt dat we het woord ‘martelen’ gebruikten afgelopen vrijdag. Maar dat is wijsheid achteraf.”
Birgit Donker, hoofdredacteur NRC Handelsblad, 21 november 2006

“Het was mogelijk beter geweest het beladen woord [martelen] tussen aanhalingstekens te zetten.”
Jan Hoedeman, “journalist” van De Volkskrant, 10 februari 2007

Uw Ombudsman stelt voor vanaf nu ook het woord “kwaliteitspers” tussen aanhalingstekens te zetten. Maar laten we eens wat dieper kijken naar wat Hoedeman schrijft, en dan met name naar rol van Ewout Nysingh, ‘eigenaar van een communicatiebureau‘.

Die hele reconstructie van Hoedeman van dit weekeind is complete bullshit. Zeer verdacht is bijvoorbeeld de rol van Ewout Nysingh (dat bedenk je niet; Nysingh en Neisingh), een oud-collega van Hoedeman bij De Volkskrant. Het heeft er alle schijn van dat Nysingh van stal is gehaald om een reddingsboei uit te werpen naar Hoedeman en zijn voormalige werkgever aan de Wibautstraat. Alle schijn? Reeds in de eerste alinea van Hoedeman’s reconstructie gaat het mis, juist waar het de rol van Nysingh betreft. Een crucale rol, want Hoedeman verklaart de hele ‘genesis’ van het martelverhaal uit het contact dat Nysingh met hem hierover zocht nadat eerder Neisingh hem (Nysingh) had laten weten ‘een journalist te zoeken’ om een verhaal over verhoren in Irak ‘naar buiten te krijgen’.

Hoedeman: “Neisingh heeft op 7 maart gesproken met Ewout Nysingh. In dat gesprek maakte hij hem kenbaar met de kwestie in zijn maag te zitten. Hij wilde dat Nysingh hem in contact zou brengen met een journalist.” Hoedeman geeft vervolgens aan op 25 juni 2006 voor het eerst met Neisingh (a deux) te hebben gesproken.

Neisingh (In Elsevier; 1 februari 2007): “In de zomer van 2006 had ik een lunchafspraak met Ewoud Nysingh, een voormalig journalist van de Volkskrant. Tijdens het gesprek schoof Jan Hoedeman van de Volkskrant aan. Het gesprek ging over allerlei juridische vraagstukken tijdens militaire missies.”

Volgens Neisingh was Nysingh ook aanwezig bij het eerste gesprek met Hoedeman terwijl Hoedeman aangeeft a deux met Neisingh te hebben gesproken nadat de generaal eerder door Nysingh aan hem ‘gekoppeld was’. Deze inconsistentie maakt alles wat Hoedeman daarna schrijft ongeloofwaardig. Het is daarnaast van groot belang omdat juist de directe aanwezigheid van Ewout Nysingh (we gaan ervanuit dat de lezing van Neisingh klopt) duidt op een voorbereide spin-actie. Nysingh heeft een commercieel communicatiebureau en is vermoedelijk betaald om deze spin de wereld in te krijgen. Het is voor Hoedeman daarom van belang de aanwezigheid van Nysingh te verzwijgen om daarmee de indruk te wekken dat hij opereerde als autonoom journalist terwijl hij in werkelijkheid een pion was in een opzetje van een commericeel gedreven ‘communicatiedeskundige’. De ‘reddingsboei’ die Nysingh uitwerpt is dat hij de lezing van Hoedeman in zijn reconstructie bevestigt, althans sprekend wordt opgevoerd als zou hij die lezing bevestigen: “Generaal X wilde dat ik hem in contact zou brengen met een journalist die dat wilde uitzoeken. Hij realiseerde zich dat dit tot voorpaginanieuws kon leiden.” Vanuit dezelfde gedachtegang moet Hoedeman de rol van Heerts downplayen, nu om de indruk te vermijden dat hij een pion is in een zuiver spel van machtspolitiek en een vuige poging te verkiezingsuitslag te beinvloeden.

Maar dit is allemaal achterhoedegevecht. Veel relevanter is waar uw ombudsman dit stuk mee begon: het gebruik van het woord ‘martelen’ vlak voor de verkiezingen en vlak na de grote ‘Amerikaanse martelschandalen’ in een overduidelijke poging stemming te maken en te manipuleren in strijd met de feiten. Zowel NRC Handelsblad als De Volkskrant hebben inmiddels excuses gemaakt voor dit woordgebruik. Blijkbaar was het voor beide kranten van groot belang het woord ‘martelen’ coute que coute in de kop van het verhaal te krijgen. Hiermee zijn alle grenzen van wat verantwoord journalistiek handelen kan worden genoemd overtreden. Beide kranten zouden per direct moeten worden gesloten.

  • By Ida Peerdeman, 11 februari, 2007 @ 23:42

    De Martelgang van ons Opgebouwd pesioensysteem en de Leugen van de Euro.

    Hoe ons pensioensysteem werd gedevalueerd dankzij de inzet van domme Nederlandse politici, waardoor uw opgebouwd pensioen werd uitgekleed door de introductie van de Euro….

    Lees daarvoor: http://www.katholieknieuwsblad.nl/beneden.php?art=kn2406c
    van Drs. R.G.G.M. Melchers is econoom en analist bij Van Lanschot Bankiers.

  • By insider, 12 februari, 2007 @ 9:46

    De cruciale vragen lijken mij duidelijk:

    Heeft het telefoongesprek van 7 maart 2006 tussen Ewout Nysingh en Cees Neisingh waar Hoedeman over rept inderdaad plaatgevonden? Zo ja, wat is er in dat gesprek besproken?

    Wie waren er aanwezig op 25 juni 2006 in De Posthoorn? Was het een ‘a deuxtje’ tussen Hoedeman en Neisingh (lezing Hoedeman) of zat Nysingh ook aan (lezing Neisingh). Sterker: Neisingh geeft zelfs aan dat de bijeenkomst in De Posthoorn een afspraak betrof tussen hem en Nysingh waar Hoedeman slechts ‘aanschoof’. Dit pleit temeer tegen de lezing van Hoedeman.

    Interessant is voorts dat reeds in de tweede ontmoeting van Hoedeman met Cees ‘generaal X’ Neisingh op 19 oktober Ton Heerts ‘aanschoof’.

    Pas de derde ontmoeting tussen Hoedeman en Neising op 23 oktober was een zuiver a deux van een journalist met zijn bron. Voor mij zegt dat genoeg: bij een gezonde totstandkoming van een artikel zoals toen met Bernstein en Woodward spreken de journalsiten gewoon met de bronnen zonder dat er allerlei rare pipo’s zoals Nysingh en Heerts aan de touwtjes trekken!

Other Links to this Post

WordPress Themes