Vijf jaar later: NRC demoniseert rustig door

demon.jpgdoor Rene Marres
NRC Handelsblad gaf onlangs een speciale bijlage uit, ‘NRC zo­mer’ (14 juli 2007). Daarin zijn artikelen opgenomen die al eerder ver­schenen, maar volgens de redactie het waard zijn om opnieuw – of voor het eerst – gelezen te worden omdat ze blijvend actueel zijn en ‘los staan van de waan van de dag.’ Lezers kunnen het meenemen voor de va­kantieweken.
Een van die artikelen gaat over Pim Fortuyn. Het is een interview van Jannetje Koelewijn met For­tuyn’s ex-minnaar, Ari Versluis, fotograaf te Rotterdam. De kop en subkop luiden:
‘Hij was bang voor alles wat niet-westers was’ en ‘Ex-partner over de hedonist Pim Fortuyn en zijn vreemdelin­genhaat’ (cursief van RM)
Toen ik het gelezen had, dacht ik: raar, er staat niets over die vreemde­lingen­haat in; nog maar eens doornemen, ik zal erover heen gelezen hebben. Ik zal nu die passages citeren die enig verband zouden kunnen hebben met de aantijging.

Een van de vele oorzaken van de scheiding, zegt Ari Ver­sluis, was het ongemak dat hij bij Pim Fortuyn zag in de omgang met vreem­de­lingen. “Hij kon wel met ze praten, maar alleen als ze geassimi­leerd waren en in een goede auto reden.”

Hier is het woord ‘vreemdelingen’ gevallen, maar niets over haat.
Versluis zegt dan dat Fortuyn de westerse, christelijk-huma­nisti­sche cultuur als verheven zag en gaat door

‘De andere kant daarvan was de angst voor alles wat niet westers en christelijk humanistisch was. Liepen we in Parijs in de straten bij de Bastille, volkomen zwart, dan pakte hij mijn arm vast. Ik wil hier niet doorheen. (…) Natuurlijk liepen ze [de zwarten] te intimi­deren. Het is straatgedrag. Mij kon het niet schelen, maar hij had het zweet op zijn voorhoofd staan.’

Dit is geen voorbeeld van ‘de angst voor alles wat niet westers en christelijk humanistisch’ is, maar alledaagse angst voor intimideren­de, in dit geval zwarte jongeren.
De interviewster vraagt dan of er wel eens wat gebeurde. Ver­sluis antwoordt:

‘Er gebeurde altijd wat. Ze zagen dat hij anders was. Ook als hij geen pak aan had. Een lange, rechte man, kin omhoog, geen straatloopje. Ik zei: ga langzamer lopen, kijk ze niet aan. Ik pas me onmiddellijk aan. Ik weet niet eens of hij zich niet wilde aanpas­sen. Hij kon het gewoon niet. (…) Dus als we daar liepen, dan was het: die zal wel rijk zijn, daar valt wat te halen. Hij riep agressie op.’

Versluis zegt dus dat er altijd wat gebeurde en dat sommigen erop uit waren Fortuyn te beroven. Diens tegenzin om door een zwarte wijk te lopen was dus niet fobisch, maar begrijpe­lijk. En Versluis heeft het niet over woorden van haat jegens zulke jongeren noch over gedrag dat uit haat voort­komt. Overigens zouden zulke woorden en gedrag geen haat zijn ge­weest jegens vreemdelingen omdat ze vreemdeling zijn, maar omdat ze intimi­deerden en sommigen van hen misschien op een beroving uit waren. Maar dat ‘misschien’ kan ik wel weglaten, want Versluis zegt dat er altijd wat gebeurde.

Uit het interview van twee pagina’s, met twee grote foto’s, blijft de indruk achter: Fortuyn bangelijke man. Ik wil dit niet bestrijden, maar eraan toevoegen dat hij redenen daarvoor had, zoals de moord op hem definitief bewezen heeft, en dat hij tegelijk ook een moedig iemand was, die als politicus doorging ondanks alle haat, agressie en bedrei­gin­gen van anderen.
Andere passages die met de ‘vreemdelingenhaat’ van de kop in verband zouden kunnen staan zijn er niet in dit stuk. Deze term is dus toege­voegd om Fortuyn nog eens zwart te maken. Is dit een toevallige misser van een haastige koppenmaker? Naar alle waar­schijnlijkheid niet. In mijn boek Vermoord en verbannen analyseer ik onder andere het hatelijke redac­tioneel over Fortuyn van de toenma­lige, multiculturalistische NRC-hoofdredac­teur, nu gewoon redacteur, Folkert Jensma. De kop van dit inter­view, het eerst gepubli­ceerd op 5 mei 2007, sluit daarbij aan. Hij mag dan los staan van ‘de waan van de dag’, maar niet van de NRC-waan van jaren lang.
Maar zullen lezers niet doorkrijgen dat de kop niet deugt? Alleen als ze het stuk grondig lezen. En degenen die slechts de kop zien al helemaal niet. Zoiets werkt dus.

Onnodig te zeggen dat Fortuyn geen vreemdelingenhater was. Hij had een afkeer van de orthodoxe islam, onder andere omdat die geen schei­ding van kerk en staat kent, vrouwen als tweederangs­wezens beschouwt en homo’s en atheïsten uit de weg wil ruimen. Ik herinner me nog dat de voorzitter van een hindoe­vereniging op tv tijdens verkie­zingstijd verklaar­de dat hij en zijn achterban vóór Fortuyn waren. Begrijpelijk want hin­does zijn polytheïsten en die moe­ten volgens de islam, als ze zich niet terstond bekeren, gedood worden. Al enige tijd lang zijn mos­lims in het zuiden van Thailand bezig boeddhisten te vermoor­den. En zo verder.
Wie Fortuyn een vreemdelingenhater noemt, wil verbergen waar hij voor stond en belastert hem.

  • By Wiener, 7 augustus, 2007 @ 8:43

    Ook de Islam-apologeten van DAG kunnen er wat van. Ex-moslim Jami werd mishandeld: geschopt, geslagen. DAG schrijft dat “Jami [werd] uitgescholden en fysiek belaagd”. Belagen is naar mijn stellige overtuiging hier een eufemisme want betekent meer iets als bedreigen, belegeren, in het nauw brengen.

  • By A. Pax, 13 augustus, 2007 @ 8:02

    Alma Ata calling! Wake up mr. Kat!

    NRC weigerde ondermaatse brief Wilders. Alleen ondermaatse demonisering door Joep Dohmen toegestaan.
    http://www.elsevier.nl/nieuws/politiek/artikel/asp/artnr/163216/index.html

Other Links to this Post

WordPress Themes