NRC en de rechters-propaganda

NRC Handelsblad en de rechterlijke macht: het blijft journalistiek gezien een onmogelijke combinatie sinds Lux et Libertas zo’n beetje het clubblad is geworden voor juridisch Nederland. Reeds in 2003 onthulde ik als Lux et Libertas ombudsman dat meerdere journalisten van NRC ‘bijklusten’ als leden van een high profile commissie die rechters selecteert. In het geniep. In de jaren die volgden -jaren waarin NRC alle schandalen rond de rechterlijke macht hardnekkig bleef negeren of downplayen– hield de ineenstorting van het gezag van de ‘kwaliteitskrant’ gelijke tred met de implosie van het vertrouwen van de burger in onze rechterlijke macht. Tot we nu in 2010 op het trieste niveau zijn aangekomen waarin het vertrouwen in beiden tot nul komma nada is gereduceerd. Zelfs de onvoorstelbare ontmaskering van de Haagse vice-president Hans Westenberg als meinedige crimineel

werd grotelijks door NRC genegeerd zij het dat de ‘juridisch specialist’ Folkert Jensma er wel een stuk aan wijdde op zijn juridische weblog. In alle zogeheten ‘rechterlijke dwalingen’ beschermde Lux et Libertas de falende en blunderende toga’s en zelfs werden kritische boeken over de rechterlijke macht van de hand van professoren zoals De Slapende Rechter met malicieus genoegen neergesabeld. Laat staan dan NRC ooit heeft geschreven over de endemische pedofilie binnen de rechterlijke macht en over de kinderverkrachtende Justitie-SG Joris Demmink die de meeste rechters benoemt! Als beloning voor al dat fraais is Folkert Jensma -hij wordt aan de lopende band gevraagd als ‘onafhankelijk spreker’ op feestjes van de Raad voor de Rechtspraak of de Nederlandse Orde van Advocaten- thans genomineerd voor de Jacques van Veen-Persprijs (mede betaald door het Ministerie van Justitie) die begin november -later meer hierover- zal worden uitgereikt, traditioneel in aanwezigheid van de minister, dit jaar dus Ivo Opstelten, de voorzitter van de Stuurgroep Aanpak Kindermishandeling en vertrouweling van kinderverkrachter Joris Demmink.

Dezer dagen storten de laatste restjes kwaliteit en vertrouwen die onze rechters nog genoten roemloos in de afgrond van de partijdigheid, belangenverstrengelingen en outright corruptie. De wanvertoning van het Wilders-proces en de smerige rol daarin van de homofiele president Moors en de Marokko-fetisjist Bauduin van de wrakingskamer trekt de aandacht tot ver over de landsgrenzen. In dit filmpje over NRC Handelsblad zeg ik hier het een en ander over. Het proces is so wie so al heavy stuff voor NRC Handelsblad vanwege het ‘demoniserings-verleden’ van de krant en de moord op Pim Fortuyn. Ook Geert Wilders en de PVV werden door NRC weer gedemoniseerd. Dit alles maakt dat het Wilders-proces voor NRC in feite een groot juridisch feest zou moeten zijn: eindelijk rekenen onze vrinden in toga af met die enge, fascistoide en haatzaaiende pseudo-politici! Maar wat als deze ‘vrinden in toga’ er vervolgens door pure incompetentie en doorzichtige en puur politiek aangestuurde partijdigheid een potje van maken en zichzelf en de rechterlijke macht ridiculiseren, wat dan?

Tsja, dan weet Folkertje Jensma het ook niet meer. Bovendien kan Folkert zich geen kritiek op de rechterlijke macht en het Wilders-proces permitteren, want hij is in de race voor de ‘prestigieuze’ persprijs die door de minister zelf zal worden uitgereikt! In die gevallen wordt er ‘uitgeweken’ naar de ‘externe deskundige’, in dit geval ene Mirko Noordegraaf, hoogleraar Bestuurs- en Organisatiewetenschap aan de Universiteit Utrecht. Hij schreef zaterdag een uitgebreid artikel over het tanende gezag van de toga. Een streamer: het proces-Wilders gaat niet alleen over de verdachte maar ook over de status van de rechter; over de breuk tussen rechter en samenleving.  In het stuk wordt natuurlijk met geen woord gerept over criminele en corrupte rechters of over gekochte en gearrangeerde uitspraken: het is een wollige en onbegrijpelijke woordenbrij vol met zinnen als: ijkpunten voor rechterlijk handelen worden op die manier diffuus. Het is toch altijd weer ontluisterend te zien hoe een krant als NRC uit pure belangen-verstrengeldheid geen duidelijke stukken of meningen kan verkondigen maar noodgedwongen toevlucht moet zoeken in stukken en in taalgebruik die door niemand worden begrepen en die ook geen heldere boodschappen of betekenissen in zich bergen.

Maar het wordt allemaal nog erger. Klokkenluideronline stond in 2008 uitgebreid stil bij al die stuitende gevallen waarin rechters ”dossiers verloren’. Sedert is het opvallende ‘verliezen van stukken’ en/of ‘diefstal van laptops’ onverminderd voortgegaan waarbij steeds weer opvalt dat elk verloren dossier-velletje uitgebreid in het nieuws komt en media-breed wordt gemeld van ANP via NOS en NRC tot De Stentor aan toe. Hoe zou dat nou toch komen? Anyway, onze Folkert wijdt zijn meest recente weblog-artikel ook aan dit onderwerp. Lees en oordeel zelf. Wij denken dat ze bij de Persprijs Jacques van Veen heel blij zijn met deze nieuwe Folkert-bijdrage!

WordPress Themes