Het failliet van NRC Handelsblad

glmaga.jpgInderdaad, grote woorden. En dat terwijl uw ombudsman a.i. toch altijd zo weloverwogen, genuanceerd en met souplesse te werk probeert te gaan. Enkele maanden geleden werd ik gevraagd op deze site af en toe in te vallen. Ik heb niet voor NRC gewerkt, ken geen enkele redacteur persoonlijk, ben er nimmer als stagiair aan de kant gezet, ben geen vrindje van Kat of wat je verder ook maar zou kunnen verzinnen. Ik ben zelfs nooit abonnee geweest, op een proefabonnement na. Kortom, ik heb geen frustratie of belang en opereer vrij en onverveerd. Wel had ik het gevoel dat NRC nogal naar de pijpen van de macht danst, dat de redactie erg met zichzelf ingenomen is en nam ik het demoniseringscommentaar op 6 mei 2002 en de nasleeep ervan oud-hoofdredacteur Folkert Jensma kwalijk. De moeder aller Lux et Libertas-ombudsmannen Kat heeft er zijn missie van gemaakt het lezersbedrog door NRC aan de kaak te stellen. Hij constateert dat de krant nepotistisch is en bepaalde machtsblokken, zoals het OM en de Europese lobby, ontziet of door regelrechte manipulatie steunt. Soms slaat Kat door, vaak slaat hij de plank raak, zo heb ik ervaren. Maar dat is niet de reden waarom ik denk dat NRC op weg is richting afgrond. Hier volgt mijn nogal uitgebreide analyse. Het is voorlopig ook mijn laatste stuk. Read more »

Mag deze man met pensioen?

hofl.jpgOoit schijnt NRC-stukjesschrijver Henk Hofland een groot journalist te zijn geweest. Door zijn vakbroeders werd hij zelfs uitgeroepen tot journalist van de vorige eeuw. Waar zijn reputatie op stoelt, is mij eerlijk gezegd nooit helemaal duidelijk geworden. Van enige scoop of belangwekkend achtergrondverhaal is mij althans niets bekend. Wel schreef hij het interessante boek Tegels Lichten dat de (belabberde) staat van de vaderlandse journalistiek in kaart bracht, naar aanleiding van de Greet Hofmans-affaire. De affaire zelf was overigens beslist niet door Hofland, maar door de Duitse pers aan het licht gebracht. Hetgeen op zich wel weer veelzeggend was. Aan Hofland hebben we in elk geval te danken dat de kern van de journalistieke taak eens goed onder woorden werd gebracht: tegels lichten dus. Maar liever dan zelf op onderzoek uit te gaan, heeft Hofland in zijn lange werkzame leven vooral meninkjes, analyses en columns geschreven. Anders dan illustere collega’s als Theo van Gogh, Piet Grijs, Renate Rubinstein of Leo Derksen had je echter nimmer bij zo’n column van Hofland het gevoel: sjongejonge, wat die me daar beweert, dat is saillant of interessant of pikant. Sterker, je kreeg eerder het gevoel: waar hééft die man het over, wat is nu toch de pointe? En in tegenstelling tot bijvoorbeeld Simon Carmiggelt, Martin Bril of Jan Kuitenbrouwer blonken de stukjes van Hofland niet bepaald uit in stijl en taalgevoel. Het was altijd te wollig, te vergezocht. Read more »

Benepen en bangelijke NRC-columnisten

mees.jpgTja, dat kon Heleen Mees natuurlijk verwachten, dacht uw ombudsman a.i. geamuseerd toen hij zijn dagelijkse bezoek aan GeenStijl bracht. Mees, de nieuwe columniste van NRC, tevens behorend tot de harem van Rikkepik van der Ploeg, tevens hoofd van de PvdA-afdeling New York (echt, je kan het zo gek niet verzinnen of het bestaat) had de euvele moed in haar laaste kolompje uit te halen naar internetgebruikers in het algemeen en die van GeenStijl in het bijzonder. Dat kwam haar te staan op een schrobbering van GeenStijl. Onder de kop ‘Stomme, lelijke PvdA-trutten’ een stukkie dat eindigt met: ‘ga toch koken’. Ach, fijnzinnig zijn die knapen van GeenStijl niet, maar persoonlijk kan ik er vaak wel om grinniken. Maar wat had het bruggehoofd van de vaderlandse sociaal-democratie in New York (ik moet er telkens weer om glimlachen) nu eigenlijk toch allemaal te melden in haar kolompje? Read more »

Godzijdank, taboes bestaan alleen in het buitenland

HPcover_2000-39_120px.jpgDat beloofde wat! Gulzig trok uw ombudsman a.i. de kerstbijlage Taboe uit de zaterdagkrant. Het is nu eenmaal een onderwerp dat zijn bijzondere belangstelling heeft. In 2000 schreef ik voor HP/De Tijd het coververhaal Hollandse taboes – mag je alles zeggen wat je vindt? Op de omslag de kop van Pim Fortuyn, symbolisch de mond gesnoerd met zijn stropdas. Ach, het waren de dagen van paars, van oergezellige geestelijke onderdrukking, er was nog geen elf september geweest, laat staan een LPF, ja, we leefden in volkomen pais en vree met elkander. Het artikel ging over allochtonen, over de verzorgingsstaat en .. heremijntijd, wat lijkt het lang geleden. Het stuk eindigde aldus: “Als taboes een functie vervullen ten gunste van gevestigde belangen, zullen ze er altijd blijven. In dit opzicht hoeven we ons geen illusies te maken. Waar het ene heilige huisje wordt omvergeschopt, zal een ander worden opgetrokken.” Ik was dan ook zeer benieuwd wat een kwaliteitscourant met de vinger aan de kloppende pols der tijdgeest voor nieuwe heilige huisjes had ontdekt. Maar wat een teleurstelling, of moet ik zeggen: geruststelling. Volgens NRC bestáán er helemaal geen taboes in Nederland. Read more »

De fabeltjeskrant en lekker dier Marianne Thieme

thieme.jpgSoms heb je als journalist iets te pakken waarvan je zeker weet dat elke lezer het met gretigheid tot zich zal nemen, maar er desalniettemin geen haan in de gevestigde media naar kraait. Uw ombudsman a.i. overkwam iets dergelijks toen hij in zijn ongoing research naar de dierenbeweging – noem het een hobby – drie dagen geleden stuitte op een wonderlijk gegeven. Marianne Thieme, frontlady van de Partij voor de Dieren, blijkt lid te zijn van de zevendedags adventisten, een protestantse splintergroepering ofwel sekte. De zevendedags adventisten, een beweging die is ontstaan rond 1860, vinden dat de sabbat op zaterdag moet worden gevierd en geloven in de terugkeer van de Heiland. Nu ja, voor meer informatie lees bijvoorbeeld hier. Saillant is dat de sekte niet alleen tegen alcoholgebruik, sex voor het huwelijk en sigaretten is, maar tevens het vegetarisme bepleit. De opperbroeder van de Nederlandse tak van de sekte was in elk geval zeer verheugd dat Marianne Thieme in de Tweede Kamer was gekomen. Read more »

WordPress Themes